astroblogs.nl
Actions
Media Outlet details
| Scope | N/A |
|---|---|
| Language | Dutch |
| Country | Netherlands |
|
Similarweb UVM |
Request pricing |
|
Comscore UVM |
Request pricing |
Recent Articles
Search ArticlesNederland sluit zich als waarnemer aan bij het Cherenkov Telescope Array Observatory
Op 20 juli is Nederland officieel als waarnemer toegetreden tot het CTAO ERIC (Cherenkov Telescope Array Observatory, European Research Infrastructure Consortium). De toelating versterkt de samenwerking tussen de Nederlandse wetenschappers in dit deelgebied van de sterrenkunde en ’s werelds grootse observatorium voor gammastraling. Het observatorium wordt nu ondersteund door elf landen en één intergouvernementele organisatie. Het prototype van de Large-Sized Telescope (LST-1) op La Palma.
Hoe ons Melkwegstelsel miljarden jaren geleden een dramatische omwenteling onderging
De Melkweg heeft mogelijk in de loop van zijn geschiedenis een dramatische verandering in oriëntatie ondergaan, volgens nieuw onderzoek dat een lang bestaand mysterie over ons sterrenstelsel helpt verklaren.
Boekbespreking: Exovida, een graphic novel over buitenaards leven
Ik heb al menig boek over sterrenkunde gelezen en daar ook verslag van gedaan, maar een boek á la Exovida is toch wel een bijzondere categorie van wat ik nu gelezen heb. Het is eigenlijk een soort van stripverhaal, een graphic novel zoals ze het zelf noemen, schrijver Govert Schilling en illustrator Adriaan Bijloo. Exovida (uitgeverij Menlu) gaat over buitenaards leven.
Een vernieuwd bezoekje aan de Olifantenslurfnevel
We hebben ‘m eerder gefotografeerd, de welbekende Olifantenslurfnevel (IC 1396), een complex van emissienevels en een jonge stercluster in het noordelijke sterrenbeeld Cepheus, gelegen op 2.400 lichtjaar van de aarde. De slurf van déze kosmische olifant is meer dan 20 lichtjaar lang en je ziet ‘m op de foto rechts van het midden, de horizontaal lopende sliert. Vorig jaar heb ik ‘m gefotografeerd met de Askar Fra400 telescoop, welke een brandpuntsafstand van 400 mm heeft.
Gedeeltelijke zonsverduistering op woensdag 12 augustus
Gedeeltelijke zonsverduistering in 2021 in de Verenigde Staten. (c) NASA/Bill Ingalls. Op woensdag 12 augustus is er in Nederland een gedeeltelijke zonsverduistering zichtbaar. De maan schuift vanaf 19.17 uur – de exacte tijd verschilt enkele minuten afhankelijk van de plaats – langzaam tussen de aarde en de zon en bedekt in eerste instantie de rechter rand. Het maximum vindt plaats om 20.11 uur. Op dat moment is 88 procent van de zon bedekt.
De Wolf-Rayetster WR134 gefotografeerd vanuit het Sagittarius observatorium
Vannacht heb ik WR134 gefotografeerd. Dat is een veranderlijke Wolf-Rayet-ster die zich op ongeveer 6.000 lichtjaar afstand van de aarde bevindt in het sterrenbeeld Zwaan. De ster is omgeven door een zwakke bubbelnevel, ontstaan door de intense straling en snelle wind van de ster. De straal van WR 134 is vijf keer zo groot als die van de zon, maar door een temperatuur van meer dan 63.000 K is hij 400.000 keer zo helder als de zon.
Talloze gasnevels in Zwaan vastgelegd met de SVBony SV535 en SC571CC
Zoals al vaker gemeld zit het sterrenbeeld Zwaan tsjokvol met gasnevels. Niet zo gek, want . En als het dan ook nog eens helder is, zoals de laatste tijd vaak het geval is, dan is 1+1 twee en is het een mooi doel om vast te leggen. Zeker als je dan ook de beschikking hebt over de juiste instrumenten. Die heb ik in huis met de MK127 (een Maksutov om flink in te zoomen), de SV535 (om grootbeeld-opnames te maken) en SC571CC camera (om alles digitaal vast te leggen) – alledrie van SVBony.
NASA- en Roskosmos astronauten in de startblokken voor lancering met Sojoez MS-29 naar het ISS
Anil Menon, Pyotr Dubrov, en Anna Kikina, (v.l.n.r.) klaar voor lancering met Sojoez MS-29 Credits; NASA Expeditie 74 staat op het punt drie nieuwe bemanningsleden te verwelkomen aan boord van het Internationale Ruimtestation. Zij tellen af naar hun lancering aan boord van een Sojoez MS-29 ruimtevaartuig.
Meting aan botsende neutronensterren brengt ons dichter bij het begrijpen van de expansiesnelheid van het heelal
Een internationaal team onderzoekers heeft de uitdijingssnelheid van het heelal gemeten door gegevens van telescopen en zwaartekrachtgolven te combineren. De meting is gebaseerd op een botsing tussen twee neutronensterren. Deze methode biedt een nieuw perspectief op de Hubble-spanning, de aanhoudende wetenschappelijke onenigheid over de exacte waarde van de Hubbleconstante.
Sterrenkundigen bouwen een centraal datacentrum voor het heelal
Afbeelding van jets die worden aangedreven door de zwaartekrachtenergie van een supermassief zwart gat, afkomstig van gegevens verzameld door de Wide Field Camera 3 van de Hubble-ruimtetelescoop en de Karl G. Jansky Very Large Array (VLA) radiotelescoop. Het Multimodal Universe (MMU)-project brengt gegevens van dergelijke missies samen om nieuwe kosmische ontdekkingen te doen zonder dat daarvoor supercomputers nodig zijn. Credit: NASA, ESA, S. Baum en C. O’Dea (RIT), R. Perley en W.