Falder

Maar die houding heeft ook een keerzijde. Trauma’s, frustraties, geen goed gesprek kunnen voeren met je partner, niet janken omdat dat niet stoer is. Mannen en gevoelens, dat blijft een moeizame combi. In Nederland ontstaan steeds meer plekken waar mannen openlijk en vrij met elkaar praten over verlies, onzekerheid en gevoelens waar ze thuis of met vrienden niet gemakkelijk over beginnen. Wie mannen vraagt hoe het met ze gaat, krijgt vaak hetzelfde antwoord: goed, druk, alles prima.

Ongelooflijk hoe mannen reageren op de vrouw – gediplomeerd automonteur – achter de balie. Auto’s en vrouwen, dat is natuurlijk een onmogelijke combinatie. De opmerkingen zijn niet van de lucht: ‘Is dit om klanten te trekken?’, ‘Kan ik het gewoon aan jou vragen?’, ‘Loop jij hier stage of zo?’, ‘Ik word altijd verlegen als er een vrouw achter de balie staat’ en ‘ Staan jullie onder curatele?’.

Peter Sterk en Edo Brunner maken speciaal voor Falder een podcast over film, comedy en het leven achter de schermen. Sterk, columnist en acteur, en Brunner, acteur en komiek, kennen elkaar uit de Nederlandse film- en comedywereld en praten openhartig over het maken van televisie, mannelijke ongemakken en de omgang met de mensen om hen heen — allemaal vanuit het perspectief van twee mannen die de vijftig zijn gepasseerd.

Ergens na je vijftigste blijken andere mensen ineens opvallend bezorgd over je vermogen om voor jezelf te zorgen. Er moet wat aan: een vestje voor vanavond. Of uit: ‘Krijg je het niet loeiheet zo?’ Voor je het weet krijg je bij de meest onschuldige uitstapjes gratis advies over temperatuur, neerslag en geschikte kleding. Ga je naar het strand, moet je smeren. Naar een festival: goede schoenen aan.

In 1959 was de openbare weg nog een soort survival of the fittest, met de nadruk op dat laatste. Snelheidslimieten buiten de bebouwde kom bestonden simpelweg niet, flitspalen waren sciencefiction en de bumperklever was nog niet uitgevonden omdat iedereen elkaar toch wel links of rechts inhaalde. Verkeersveiligheid was een kwestie van geloof en een flinke portie geluk. Je dashboard was van massief staal, je stuurwiel leek op een ijzeren scheepsroer en kreukelzones waren voor watjes.

Als je het mij persoonlijk vraagt, dan zou ik niet meer naar 18 jaar terug willen, zoals een van de krasse knarren in de video hieronder roept. Kijk eens om je heen! Mijn hemel, alleen de benzineprijzen al. Woningnood, klimaatverandering, verhuftering van de maatschappij, de gasprijs. Nee, ik heb soms medelijden met mijn eigen kind. Achttien zijn was vooral niet weten wat je aan het doen was en ondertussen doen alsof je het allemaal wél wist.

Voor wie van ons begin jaren tachtig of negentig nog verplicht moest opkomen, klinkt de militaire discipline bekend in de oren. Strakke bedden, glimmende kisten en blindelings luisteren naar de commandant. Maar in de winter van 1964 ging de Britse legerleiding op het geheime complex Porton Down met die discipline op een bizarre manier over de schreef tijdens de zogenaamde Moneybags Trial.

Toen je vijfentwintig was, werkte je libido als een neonreclame: fel, simpel en altijd aan. Je fantasieën waren rechttoe rechtaan. Snel, visueel en vooral gericht op de ontknoping. Lust verdwijnt niet Inmiddels ben je de vijftig gepasseerd. De buitenwereld doet soms alsof het gedaan is met de pret en je alleen nog warmloopt voor een fietstocht op een e-bike. Maar wie dat denkt, snapt er niks van. Je lust dooft helemaal niet; je smaak wordt gewoon een stuk beter.

Lekker dan, hoe steekt dat in elkaar dan? Het is een beetje flauw wellicht, maar met deze plug-in EV moet je vaker naar de laadpaal, de stekker erin steken en naar huis lopen. En als de laadpaal kapot is, dan moet je nog ff verder en de procedure herhalen. Bovendien ben je na twee uurtjes wel klaar en dan moet je de auto, zo sociaal ben je natuurlijk, weer weghalen bij de paal. Weer een stukje lopen en terug naar huis. Hoe dan ook: je laadt met deze PHEV variant ongeveer 65 km elektrisch rijden.

Roken was in onze tijd geen zonde, maar de standaardinstelling van het menselijk bestaan. De huisarts ontving je met een brandende filtersigaret en op verjaardagen stonden de Miss Blanche en Caballero gastvrij omhoog in een glaasje op tafel, pal naast de borrelnootjes.