glosmordoru.pl

Przez ostatnie lata firmy wydały sporo pieniędzy na to, żeby nauczyć nas pracować z domu. Teraz zastanawiają się, co zrobić, żebyśmy znów chcieli przychodzić do biura. Owocowe czwartki raczej tego problemu nie rozwiążą. Być może odpowiedź jest prostsza, niż sądzimy. Bo jest jedna rzecz, której Teams nadal nie potrafi zastąpić – wspólny stół. Wtorek, godzina 12.47.

Konflikt pomiędzy Rafałem Brzoską a Metą ponownie rozpalił dyskusję o fałszywych reklamach, deepfake’ach i odpowiedzialności platform za treści publikowane w internecie. W tym sporze łatwo jednak przeoczyć bardziej podstawowy problem: żeby użytkownik mógł skutecznie bronić się przed deepfake’ami, najpierw musi wiedzieć, czym one właściwie są. Tymczasem 57% Polaków pracujących przy komputerze nie zna nawet tego pojęcia.

Jeszcze kilka lat temu symbolem urlopu była automatyczna odpowiedź „Jestem poza biurem”. Dziś coraz częściej pracownicy wybierają zupełnie inne rozwiązanie – wyjeżdżają, ale oficjalnie… wciąż pracują. Laptop na plaży, słuchawki przy basenie, spotkanie na Teamsach z apartamentu w Chorwacji czy kawiarni na Teneryfie. Tak wygląda zjawisko określane mianem quiet vacationing, które coraz częściej pojawia się w korporacjach na całym świecie.

Przychodzisz do biura o 8:00. Włączasz komputer. Odpowiadasz na dwa maile. Potem czekasz. Godzinę. Dwie. Trzy. Nikt niczego od ciebie nie chce. Mijają tygodnie, potem miesiące. Brzmi jak marzenie? Dla wielu osób to raczej jeden z najbardziej frustrujących zawodowych koszmarów. W mediach społecznościowych coraz częściej pojawiają się historie pracowników, którzy zarabiają bardzo dobre pieniądze, ale… nie mają praktycznie żadnych obowiązków.

Jeszcze dwadzieścia kilka lat temu jej życie wyglądało jak spełnienie marzeń. Sceny operowe, koncerty na całym świecie, podróże między Europą i Azją oraz owacje publiczności. Aleksandra Barańska ukończyła Akademię Muzyczną w Warszawie, przez lata mieszkała we Włoszech i występowała jako śpiewaczka operowa. W Japonii prowadziła kursy mistrzowskie dla wokalistów, a muzyka była nie tylko zawodem, ale całym światem.Aż do dnia, który wszystko zmienił. Jeden moment.

Czy da się zaplanować rodzinny wyjazd, na którym dzieci nie będą się nudzić, a rodzice naprawdę odpoczną? Okazuje się, że tak. Region ołomuniecki w Czechach oferuje wszystko, czego potrzebuje współczesna korporacyjna rodzina: zamki, naukowe eksperymenty, rafting, jaskinie, górskie krajobrazy i odrobinę wellness. A wszystko to zaledwie kilka godzin drogi od Warszawy. Kiedy słyszymy „Czechy”, większość z nas automatycznie myśli o Pradze, knedlikach i piwie.

Kacper Czwarno po studiach na SGH przez kilka lat pracował w branży farmaceutycznej. Stwierdził jednak, że to nie dla niego i wraz z bratem założył restaurację z kuchnią tajską. Okazało się, że był to strzał w dziesiątkę i dziś koncept PaTaThai to pięć lokali w kilku miastach. Jakość serwowanych dań potwierdza prestiżowy certyfikat Thai Select, przyznawany przez rząd Tajlandii restauracjom oferującym autentyczną kuchnię tajską. – Od czego zaczynaliście swoją kulinarną przygodę w Polsce?

Warszawski „Mordor” żyje szybko. Kalendarze pełne spotkań, cele kwartalne, awanse, projekty, Slack, Teams i codzienność, w której łatwo skupić się wyłącznie na tym, co tu i teraz. Praca, mieszkanie, kredyt, rozwój, zdrowie, kolejne decyzje. Życie dzieje się intensywnie, a temat emerytury często wydaje się czymś odległym albo po prostu mało „życiowym”. Tylko że przyszłość finansowa nie zaczyna się w dniu przejścia na emeryturę.

„Mój mąż się tym zajmuje”. „Nie mam głowy do liczb”. „Jeszcze nie teraz”. Słyszę te zdania tak często, że można by z nich złożyć niejedną książkę. Wypowiadają je nie tylko dwudziestolatki na początku drogi zawodowej, ale i pięćdziesięciolatki z imponującym dorobkiem – prawniczki, lekarki, właścicielki firm. Kobiety, które poradziły sobie z dyplomami, awansami i kredytami hipotecznymi, przy temacie inwestowania albo emerytury nagle stają się dziewczynkami szepczącymi „tato wie lepiej”.

Jeszcze kilka lat temu „idealne mieszkanie” dla wielu osób pracujących w korporacjach oznaczało jedno: jak najbliżej centrum. Liczył się szybki dojazd do biura, modne osiedle i możliwość wyskoczenia po pracy na ramen albo prosecco bez konieczności zamawiania Ubera. Dziś jednak coś wyraźnie się zmienia. Po pandemii, pracy hybrydowej i kilku latach życia w ciągłym biegu, coraz więcej osób zaczęło szukać czegoś, co jeszcze niedawno brzmiało wręcz nieco nudno: spokoju, zieleni i normalnego życia.