Herhaald voorverwarmen van composiet verhoogt de polymerisatiekrimp, maar verbetert significant de randaansluiting door een afname van de randspleetbreedte, onafhankelijk van het composiettype (met of zonder Bis-GMA). Dit effect is klinisch relevant, omdat betere adaptatie en lagere viscositeit bij voorverwarming de duurzaamheid van restauraties kunnen vergroten, ondanks een toename in krimpspanning.