Is this you? As a journalist, you can create a free Muck Rack account to customize your profile, list your contact preferences, and upload a portfolio of your best work.
Claim your profile
Articles by Cemal KAPLAN
Şahin Oktay KOGACE başkanlığına aday oldu
Kocaeli Gazeteciler Cemiyeti (KOGACE) yönetiminde üç yıldır yer alan ve son sekiz aydır başkanlık koltuğunda oturan Şahin Oktay, yapılacak genel kurulda başkanlığa yeniden talip olduğunu açıkladı. Eski Başkan Cemal Kaplan’ın sağlık problemleri sebebiyle ayrılmasının ardından yönetim kurulunun ortak kararıyla görevi devralan Oktay, edindiği deneyimle bir dönem daha cemiyeti yönetmek istediğini duyurdu.
Veda Vakti…
Bazı vedalar vardır; insanın boğazına düğümlenir. Bir de öyle vedalar vardır ki, içinde hüzün kadar güzel anılar da taşır. İşte bu yazı, tam da öyle bir veda... Her şey 2024 yılının Aralık ayında, yağmurlu bir günde başladı. Değerli dostum Gökhan aradı. "Abi, müsait bir zamanda görüşelim." Ben de kendi kendime, "Herhalde cemiyet işleriyle ilgili bir konu var." dedim. O dönem 16 Ocak hazırlıkları nedeniyle oldukça yoğunduk. "Bir ara kaçar, uğrarım." diye düşündüm. Yanına gittim.
Körfez... Bir İlçeden Çok Daha Fazlası
Tam 62 yıldır Körfez'de yaşıyorum. Allah bana bir 62 yıl daha ömür verse, yine hiç düşünmeden burada yaşarım. Çünkü bazı şehirler insanı misafir eder, bazıları ise kucaklar. Körfez beni hep bağrına bastı. Sabah denizin kokusuyla uyanmak, akşam martı sesleri eşliğinde sahilde yürümek... Yazın sahilde oturup çayını ya da kahveni yudumlarken hafif esen rüzgârın yüzünü okşaması, bütün günün yorgunluğunu alıp götürüyor. Bazen öyle huzurlu oluyor ki, "Zaman biraz yavaş aksa da bu an hiç bitmese." diyorsun.
Gül ki Güller Açılsın...
Son günlerde dilimize dolanan bir şarkı var: "Gül ki güller açılsın..." Şadi ile arabada dinliyoruz, ofiste dinliyoruz. Kime gönderdiysek beğendi. Şarkı adeta toplumsal mutabakat metni gibi. Memlekette herkes her konuda ikiye bölünüyor ama bu şarkıda birleşiyoruz. Yalnız insan ister istemez düşünüyor: Biz bu şarkıyı neden bu kadar sevdik? Çünkü galiba uzun zamandır topluca gülmeyi unutmuşuz. Eskiden insanlar sabah kahvesini içerken gazeteyi okurdu.
Asıl Engel Nerede?
Son Dakika Kocaeli Haberleri Makale Yazısı-11 Haz 2026 - 10:41 "Engelli" kelimesini oldum olası sevemedim. Ne zaman duysam, bir insanı eksik tarif ediyormuşuz gibi gelir bana. Oysa eksik olan çoğu zaman insanın kendisi değil, onu anlamayı reddeden toplumun duyarlılığıdır. Bir düşünün... Sabah evinizden çıkıyorsunuz. Gideceğiniz yere ulaşmak için yalnızca yürümeniz gerekiyor. Kaldırımlar sizin için yapılmış, yaya geçitleri sizin için açık, toplu taşıma sizin için erişilebilir.
Dünyadan Mozaik
Bazen köşe yazmak için konu bulmak gerçekten zor oluyor. İnsan bilgisayarın başına oturuyor, çayını koyuyor, ekrana bakıyor. Ekran da sana bakıyor. Sonunda ikiniz de birbirinize "Sen başla" der gibi oluyorsunuz. Ben de bu hafta dedim ki, hazır gündem bu kadar hareketliyken biraz dünyadan mozaik yapalım. İlk kez dünyaya açılıyorum. Pasaport istemezlerse tabii... İlk durağımız Dünya Kupası... Yıllar sonra yeniden Dünya Kupası heyecanı yaşayacağız. Vallahi özlemişiz.
Kozda Kenetlenme Zamanı
Son Dakika Kocaeli Haberleri Makale Yazısı-05 Haz 2026 - 13:50 Sene 2025 Ocak ayında Koz'dan gelen davet üzerine Gökhan'ın yanına gitmiştim. O günü hiç unutmuyorum. Bana büyük bir heyecanla televizyon projesini anlatmıştı. Gözlerinin içi parlıyor, geleceğe dair umutla konuşuyordu. Ben de anlattıklarından etkilenmiş, bu yolculuğun bir parçası olacağım için heyecanlanmıştım. Bir ara, "Abi seni Geylani ile tanıştıracağım," dedi. Hemen yola koyulduk ve fabrikanın yolunu tuttuk.
Her Yerde O Var: Mal
Ülkemizde bazı kelimeler vardır; sözlükte bir anlamı yazar ama halk ona kariyer planlaması yapmıştır. “Mal” da onlardan biri… Öyle böyle değil; kelime resmen holding olmuş. Her sektörde iştiraki var. Hatta okey oynarken bile kullanıyoruz. Bir taş yanlış atılıyor, masadan hemen biri yükseliyor: “Mal mısın lan, o taş atılır mı?” Sonra masada bir gülme başlıyor. Tabii “mal”ın dışında herkes gülüyor. Dedim ki kendi kendime, bu “mal” meselesini biraz daha genele yaymak lazım.
Koltuğu Hak Etmeyenler
Kocaeli’de yıllardır yaşarım. Bu şehirde öyle adamlar makam sahibi oldu ki, insan görünce önce “Hayırlı olsun” diyor, sonra kendi kendine “Ama kime?” diye soruyor. Geçen gün dostlarla çay ocağında oturduk. Çaycı bile mevzuyu biliyor artık. Dedik ki: “Şu şehirde kim nasıl yönetici olmuş, bi’ liste yapalım.” Başladık yazmaya… Birinin CV’si o kadar boş ki Word dosyası açınca ekranda yankı yapıyor. Ama dayısı öyle kuvvetli ki adam işe mülakatla değil, eskortla girmiş resmen.
1982’den Beri Aynı Halay...
Bazı dostluklar vardır… Facebook’tan doğar, WhatsApp grubunda ölür. Ama bizim ekip öyle değil! Bizim dostluk 1982 model… Çelik kasa… LPG bile takılsa bozulmuyor! Bugün size sıradan bir arkadaş grubundan değil… “Halay çekerken kardeş olan insanlar topluluğundan” bahsedeceğim. Bizim halk oyunları ekibi, nam-ı diğer “Kültür Müdürlüğü Son Direniş Grubu”… İki ayda bir toplanır.
ACİLLLL ÇAĞRIII ?
Kocaeli’de yıllardır haberin peşinde koşarız… Yangın görürüz, kavga görürüz, trafik kazası görürüz… “Vatandaş isyan etti” diye manşet atarız… Ama insanın kendi başına gelmeyince bazı şeyleri tam anlamıyormuş arkadaş… Biz haberciler olarak gelen her şikâyeti araştırırız. “Teyit almadan haber girmeyelim” deriz. Özellikle hastane haberleri hassastır… Acil servis desen ayrı bir dünya… Geçtiğimiz gün bir arkadaş fenalaştı. Panik panik kaptığımız gibi acile gittik.
Koz'dan Yahya Kaptan’a Tramvay Macerası
Ben hep yollardayım… Biraz haberci gözüyle bakarım, biraz da insan sarrafı gibi detay kovalarım. Tramvay dediğin zaten başlı başına memleket özeti. Bir vagona ülkenin ekonomisi, siyaseti, aşk hayatı, öğrenci bütçesi, emekli isyanı hepsi sığıyor. İnsan bazen üzülüyor, bazen düşünüyor, bazen de “Şu kapılar açılsa da kendimi aşağı bıraksam” noktasına geliyor. Geçen gün Kozda’daki işlerimizi bitirdik. “Gökhan, hayırlı akşamlar” dedik, ardından “Hadi Yahya Kaptan’a uzanalım” diye yola koyulduk.
Kurban Pazarları...
Kurban Bayramı yılın o zamanı geldi mi şehirde öyle bir hareket başlıyor ki, sanki gizli bir “büyükbaş festivali” düzenleniyor da bizim haberimiz yok. Kamyonlar dolusu hayvan, her köşe başında pazarlık sesleri… Bir tek sunucu eksik: “Evet sayın seyirciler, şu anda 750 kiloluk boğanın son teklifini alıyoruz!” Geçen gün sevgili Gökhan “Bu hafta ne yazayım?” diye sordu. Dedim ki içimden: “Kurban pazarlarını ben kaptım, sen başka kapıya…” Tabii bunu diplomatik şekilde söyledim.
RESET ATSAN DÜZELMEYEN KARAKTERLER
Koz’da hayat bildiğin gibi… Çalışırken bir yandan kahve, bir yandan dedikodu, bir yandan da “insan nedir?” temalı derin analizler yapıyoruz. Geçen gün yine sahneye Zümrüt çıktı. Kendisi gezmeyi öyle sever ki, Google bile “Zümrüt biraz dinlen” demiştir muhtemelen.geçen gökhanı ziyarete Geldi, oturdu, başladı klasik soruya: Sevinç, "İzmit’te neler oldu, anlatın bakalım.” Biz de başladık anlatmaya… O anlattıkça biz coştuk, biz anlattıkça o coştu.
Beğen, Paylaş, Panik Yap...
Koz’da artık dijital çağın modasına uyduk. Bizim haber merkezinin sosyal medyasını İslam yönetir. Sabah akşam iş başında, “okuyucuyu nasıl etkilerim” modunda güzel işler çıkarır. Arif de ondan aşağı kalmaz; o da dijitale uyum sağlamış, İslam’la birlikte koşturur. Şadi, Yasemin ve benim kulvarım biraz daha farklı. Biz haberciyiz ama artık sosyal medya diye bir gerçek var. Sosyal medya öyle bir noktaya geldi ki, sabah uyanır uyanmaz elimiz telefona gidiyor.
YALAN MAKİNASI
Koz Kocaeli’de Şadi Baba’yla yine hararetli bir tartışmanın içindeyiz. Konu ne mi? Tabii ki yalan… İnsanların birbirine söylediği yalanlar, yalan haberler, zoraki söylenen yalanlar… Konu dallanıp budaklanıyor ama dönüp dolaşıp aynı yere geliyoruz: Ortada söylenmiş bir yalan var. İnsan bazen öyle bir inanıyor ki… Dışarıdan bakan “Bu kadar da olmaz” diyor, sen içeriden “Gayet olur ya, mantıklı aslında” diye savunuyorsun.
Hayatın En Kritik Seçimi
Son Dakika Kocaeli Haberleri Makale Yazısı-27 Nis 2026 - 12:56 Bugün dedim ki, biraz dostluk konusuna gireyim… Ama öyle klasik nasihat modunda değil, biraz “yaşanmışlık + hafif yanık kokusu” eşliğinde. Ben insanlara karşı hep iyi niyetli olmuşumdur. Hani şu “bundan zarar gelmez ya” diye düşündüğünüz tip var ya… işte o benim. Çalıştığım ortamda da aynıydım. Bir gün Gökhan dedi ki: “Abi sen hâlâ akıllanmadın. Dostluk yüzünden kaçıncı kazık bu?
“Nerede O Eski Günler?” Yarımca Hatıralarıyla
Geçen gün canlarla oturmuşuz… Çaylar geldi, muhabbet koyulaştı, konu klasik: “Nerede o eski günler?” Bu cümle var ya, Türk milletinin gayriresmî zaman makinesi. Bir söylüyorsun, hop 1965 Yarımca’dayız. Ben Yarımca’ya geldiğimde yıl 1965… Çocukluk dediğin şeyin tam ortası. O zamanlar çocuk olmak bugünkü gibi “tablet şarjı kaç?” diye değil, “bugün kaç bardak su sattım?” diye hesap yapmaktı. Salı pazarı vardı mesela… Öğlene doğru dağılırdı. Ben de tezgâh tezgâh dolaşıp su satardım.
Donuk Yüzler, Canlı Vicdanlar
Kozda, Urfa ve Maraş’taki okul saldırılarından sonra çalışma tempomuz keyifsiz, morallerimiz sıfır. Minik çocuklarımız, yarının gençleri, hayatlarını kaybetti. Ne Şadi’de neşe var ne de Adnan’da… Her sabah Kozda toplantısı öncesi çaylarımızı içer, kahvaltımızı neşe içinde yapardık; ama artık toplantılarda bile yüzlerimiz asık. Bir an önce bu dramdan çıkmamız, psikolojimizi düzeltmemiz lazım. İslam’a ve Arif’e, buldukları video ve haberleri gruba atmamalarını söyledim; içimiz acıyor.
“Dijital Oyunlar mı, Yalnızlık mı?”
Bugün Koz TV stüdyoları için İstanbul’dan gelen ekiple binada inceleme yapıyorduk. Dün yaşanan Urfa’daki olayı da konuştuk. Sonrasında misafirleri İstanbul’a uğurlayıp gazeteye girdik. Daha kapıdan girerken İslam ve Yasemin, Kahramanmaraş’taki okula saldırı haberini verdi; 4 kişinin öldüğünü söyledi. TV sevincimiz kursağımızda kaldı. “Neler oluyor?” dedik.
SAHİLDE “FORMULA 1” DENEYİMİ
Kocaeli’nin en güzel sahillerinden biri Körfez ve Derince sahilidir. Spor yapmak için ideal, yürümek için ideal, hava almak için ideal… Akşamları Derince ve Körfez halkı sahili oldukça iyi değerlendirir. Ama gelin görün ki en büyük tehlike de oralarda yaşanıyor. Körfez ve Derince belediyesi zabıtaları bunlardan bıkmış, usanmış vaziyette; ceza kesmekten yorulmuşlar.
HIZLI TRENE BİLET BULANA GERÇEKTEN AŞK OLSUN!
Hızlı tren geldi, herkes bir anda “ben uçarım” moduna geçti… Ulaşım komple oraya yöneldi ama ortada minicik bir detay var: BİLET YOK! ? Yani hızlı tren var da biz mi yavaş kaldık, yoksa biletler ışık hızında mı tükeniyor, çözemedik. Ah ah… Bundan 15 yıl önce ne günlerdi be! Buradan trene binerdin, alır seni taa Urfa’ya götürürdü. Öyle jet hızı falan da yoktu ama keyif vardı, huzur vardı. Ben çok gittim, Akçakale’ye kadar giderdik.
Otobüsten Bildiriyorum
Tam 45 senedir İzmit yollarındayım. Öyle böyle değil… Bu şehirle ilişkim “gel-geç” değil, resmen “gidiş-dönüş aboneliği.” Ama şunu fark ettim: Bu şehri en iyi tanıtan yer ne sahil, ne çarşı… Bildiğin belediye otobüsü. Evet evet, yanlış duymadınız. İzmit’in özeti = Otobüs. Çünkü orada her şey var: dram, komedi, aksiyon, tartışma programı, hatta bazen canlı psikoloji seansı… Ben genelde belediye otobüsüyle işe giderim. Ara sıra Murat kardeşle kaçamak yaparız. Ama asıl hikâye otobüste yazılır.
Ulaşımda Gidişat İyi, Ama İndirmek Var Bindirmek Yok
Kocaeli’de ulaşım denildiğinde son yıllarda önemli bir dönüşüm yaşandığını inkâr etmek mümkün değil. Özellikle UlaşımPark’ın hayata geçirdiği projeler, kentin ulaşım vizyonunu ileri taşıma noktasında ciddi katkılar sağladı. Minibüsçüler odasıyla kurulan diyalog ve iş birliği de bu sürecin daha sağlıklı ilerlemesine zemin hazırladı.
Karavan Nereye, Biz Oraya!
Koz'da Şadi ile zamanında en büyük hayalimiz neydi biliyor musunuz? Bir karavan alıp akşamları keyif yapmak… Öyle kamp sandalyesini atıp çay demlemek falan değil, bildiğiniz “VIP hayal”! gerçi vip Aldık da… Sonra ne oldu? Mazota gelen zamlar sağ olsun, şu an kapının önünde süs eşyası olarak hizmet veriyor. Mahallede gören soruyor: “Satılık mı?” Yok, diyorum… “Hatıralık!” Tam karavana hevesleniyoruz, bu sefer de şehirde karavan krizi patlıyor.
“KOZ’da İş Var, Huzur Var”
İnsan bazen kendinden bahsetmeli. Ayıp değil, günah hiç değil. Hele ki işiniz gazetecilikse… Çünkü dışarıda görünen vitrin ne kadar şık olursa olsun, asıl mesele mutfakta ne piştiğidir. Bizim mutfakta durumlar iyi. Ama hemen aklınıza soğan kavruluyor, pilav demleniyor gelmesin… Bizim mutfakta haber kaynar. Gerçi yeri gelmişken söyleyeyim, evde de fena sayılmam. Arada öyle yemekler yapıyorum … kozdada herkes memnun, o ayrı konu. Neyse… Son günlerde haber yoğundu. Öyle böyle değil.
Aman Petrol...
Son Dakika Kocaeli Haberleri Makale Yazısı-25 Mar 2026 - 10:32 Dünya yeni bir savaş düzenine geçmiş, biz hâlâ “araba bugün çalıştırılır mı, yoksa hatırası mı yaşatılır?” noktasındayız. Ortadoğu kaynıyor, piyasalar uçuyor… Biz de benzinlikte tabelaya bakıp “bu gerçek olamaz, bu bir sosyal deney” diye içimizden geçiriyoruz. Petrol deyince eskiden aklımıza Ajda Pekkan’ın “Aman Petrol” şarkısı gelirdi. Neşeliydik, umutluyduk… Şimdi aynı şarkı çalsa, herkes otomatik olarak cüzdanını kontrol ediyor.
SAVAŞMAYIN LEYNNN!
Ortadoğu yine bildiğimiz gibi… Kaynıyor. Ama öyle böyle değil, bildiğin düdüklü tencere gibi: kapağı tutan varsa helal olsun. Her yer alev alev, biz ise evde çay demlemişiz, televizyonda haber izlerken “ulan yine ne oldu?” diye kumandayı sıkıyoruz. Geçen gün Şadi babayla oturduk, mevzuyu enine boyuna yatırdık. Şadi’nin yüzü düşünce ben anladım: ya altınlar gitmiştir ya da traktör getmiştir. Meğer ikisi de değilmiş. “Altınları bozdurdum,” dedi. “Ne yaptın?” dedim, gözlerim faltaşı gibi.
Bayramdan Bayrama Denetim
Memlekette bir denetim sevdası var ki sormayın… Ama öyle her zaman değil, öyle sürekli hiç değil… Ne zaman? Bayramdan bayrama! Özellikle de Ramazan gelsin, zabıtalar birden “sahaya iniyoruz” moduna giriyor. Haber merkezlerine de yağmur gibi haber: “Şu denetlendi, bu denetlendi, aman efendim her yer kontrol altında!” İyi güzel de insanın aklına şu soru geliyor: Ramazan bitince zabıtalar da mı oruca niyetlenip ortadan kayboluyor? Benim çocukluğum Yarımca’da geçti.
Bayramda Savaşın Çocukları
Kocaeli’de bayram telaşı tüm hızıyla devam ediyor… Biz de kendi küçük dünyamızda planlar yapıyoruz. Şadi, Kandıra’da köy yollarında traktörle gezmenin hayalini kuruyor. Kimimiz bayramın ilk günü evde misafir ağırlamayı, aile büyüklerinin elini öpmeyi, çocuklara şeker dağıtmayı düşünüyoruz.
Kocaeli’de Bayram Telaşı...
Kocaeli’de bayramın yaklaştığını anlamak için takvime bakmanıza gerek yok. İzmit çarşıya bir inin, zaten tabloyu görürsünüz. İnsan kalabalığından yürüyemiyorsanız, tatlıcıların önünde sıra kapıya kadar uzamışsa ve evde “daha camlar silinecek!” diye bir telaş başlamışsa bilin ki bayram kapıda. Bizim evde bayram hazırlığı ciddi bir operasyondur. Evde temizlik öyle bir yapılır ki sanki misafir değil müfettiş gelecek.
APP Bilmecesi: Trafikte Yeni Yarışma Programı
KOZ’da harıl harıl çalışıyoruz. Bazen Şadi ile bir konu buluruz, başlarız tartışmaya. Ama son günlerde bizim ofisin gündemi tek: APP plaka meselesi. Şadi şoför olduğu için konuya hâkimdir diye düşünüyordum. Meğer o da sınıfta kalmış. Telefon çalıyor, biri Şadi’yi arıyor: “Bu APP plaka meselesi nedir?” Şadi hemen topu bana atıyor.
İlahi Ne Adamsınız
Toplumda bugünlerde bir “ilahi” tartışmasıdır gidiyor. Kim ne dedi, kim ne demedi, kim hangi ilahiyi okudu… Vallahi memlekette başka mesele kalmamış gibi herkes bu konuyu konuşuyor. Ama baştan söyleyeyim; benim yazımın bu tartışmayla bir alakası yok. Bizim iş başka. Biz Şadi ile çıkarız habere. Nereye çağırırlarsa gideriz, haberimizi yapar, fotoğrafımızı çeker, döner işimize bakarız. Habercilik biraz da böyle bir şeydir; çoğu zaman telefonun ucundaki bir “ihbar”la başlar.
Kadın Cinayetleri…
Bu sabah Koz’da işe, dün akşam gerçekleşen Koz ailesinin iftar muhabbetini anlatarak başladık. Her yıl geleneksel hâle gelen bu yemeğin kritiğini yaptık. Şadi’nin yemek sevgisini bildiğimiz için, bu sofranın sohbetini yapmadan olmazdı. İşimiz gereği çok sayıda davet alıyoruz. İşte yine böyle bir sohbetin içindeydik. Tam o sırada editörümüz İrem, manşete kadın cinayetleriyle ilgili bir haber attı. Rakamı görünce bir an durduk. Açıkçası ben şok oldum keyfimiz kaçtı. Haber şöyle diyordu.
0850 ile Münakaşa Sanatı
Koz’da Şadi ile çalışmak başlı başına bir aksiyon filmidir. Adamın kafası sürekli çalışır; fikir üretir, plan yapar… Ama son zamanlarda yeni bir hobisi çıktı: telefonla kavga etmek. Yanlış anlamayın, öyle eş dostla değil. Bildiginiz dolandırıcılarla. Bir gün baktım yine telefonda hararetli bir tartışma var. Ses tonu yükselmiş, kaşlar çatık, el kol hareketleri falan… “Şadi ne oldu be gözüm?” dedim. “Dolandırıcılar arıyor yine!” dedi. “E kapat be kardeşim!” dedim.
Şadi, bak şimdi…
Koz'da çalışırken bazen kendi hayallerimizi konuşuyoruz. Ben araba diyordum, çok şükür aldım. Şadi Kandıra’daki araziler için traktör diyordu, onu aldı. İkimiz de emeğimizin karşılığını aldık. Keyfimiz yerindeydi. Ama savaş başladı, mazota her gün zam geliyor. Şadi de haklı olarak diyor ki: “Ne olacak abi bu zamlar?” Bak Şadi, mesele sadece mazot değil. Bu iş büyüyor. Dünya kötü bir yere doğru gidiyor. Sana adım adım anlatayım Şadi'cim.
Kendi Şehrimde Yabancı Gibiyiz...
Kocaeli’de çocukluğumdan bugüne kadar yıllarca ikamet ettim. Bu şehirden sadece sokakları değil, insanları da tanıyarak büyüdüm. Bakkalcı Remzi Amca’yı, berber Mehmet’i, fırıncı Arif’i, Koca Kahve’yi, pastaneci Salih’i, Kızılkaya Arif Baba’yı… Hepsini ezbere bilirim. Çünkü tabelaları Türkçeydi, isimleri kulağa tanıdıktı, adrese teslimdi. Mekânın ne olduğunu daha kapıdan anlardım içeri girince “buraya aitim” derdin. O isimler sadece birer tabela değildi; mahalleydi, samimiyetti, hatıraydı.
Koz Ailesi: Bir Kurumdan Fazlası
Koz, Kocaeli’de göreve başlayalı bir yıl oldu. İzmit’in en güzel noktalarından birinde, Belsa’nın hemen altında… Ama mesele sadece konum değil. Mesele, o kapıdan içeri girdiğinizde hissettiğiniz o “aile” havası. Takipçimiz gerçek. Şişirme değil, emekle büyüyen bir kitle. Maddi sıkıntısı olmayan, huzuru olan, samimiyeti olan bir kurum burası. Belki de başarının sırrı tam olarak bu. Kurumun başında Gökhan Karabulut var. Sabahın erken saatlerinde gelir, gün boyu haber üretir.
Ramazan geldi, hoş geldi…
Hoş geldi de bizim mahalleye biraz nostalji yüküyle geldi sanki. Eskiden Ramazan demek; çarşıda tatlı bir telaş, fırın önünde sıcak pide kuyruğu, evde annemin sabahın köründe başlayan mutfak maratonu demekti. Şimdi bakıyorum da; telaş var ama çoğu kredi kartı ekstresine karşı veriliyor. Oruç mideyi değil, bütçeyi zorluyor. Durumu iyi olanlar için iftar sofraları adeta Birleşmiş Milletler zirvesi gibi. Masada yok yok. Hurma desen Medine’den, tatlı desen üç katlı.
“Anılar Saatlik Kiralık”
Koz Kocaeli’de zaman zaman sohbetimizde eskiye dönük muhabbetleri yapıyoruz. Bizim Şadi ve İslam, düğün ve kına çekimlerini anlatırken ister istemez buruk bir üzüntü duyuyor. Biz Halit’le beraber çok organizasyon çektik; şimdiki çekimlerle arasında dağlar kadar fark var. Şadi zaman zaman Kandıra’daki köy evinden, soba başında fotoğraf paylaşır. Bu fotodaki mutluluk kolay kolay yakalanmaz. Şimdi ise… Birileri süsleyip püslemiş evi… İçeri giriyorsun, sanki kız istemeye değil de Oscar törenine geldin.
Kendin Ol…
Yazıma başlamadan önce şunu söyleyeyim: Bu analizim Şadi’yi ve beni bağlamaz. Çünkü biz her yerde doğalız. Şadi, toplumda sevimli yapısıyla bilinir; bunu insanlar her yerde söyler. Hafif tombul oluşu ona ayrı bir karizma veriyor. O yüzden “doğalız” diyorum. Bugün sosyal medyada gördüğümüz hayatların çoğu gerçeğin kendisi değil, güzel bir vitrin süsü gibi. Parlak filtreler, özenle verilmiş pozlar, hep mutlu görünen insanlar… Dışarıdan bakınca herkesin hayatı kusursuz.
Bir Deplasman Hikâyesi: Kayseri Yolculuğumuz
Kocaeli’de görev yapan spor muhabirleri olarak bizler, yaz kış demeden, kar yağmur ayırmadan görevini yapmaya çalışan bir ekibiz. Zor şartlar bizim için artık mesleğin doğal bir parçası. Ancak Kocaelispor’un Süper Lig’e yükselmesiyle birlikte şehirde bambaşka bir hava esmeye başladı. Kocaelispor’un maçı varsa, kentte adeta bayram yaşanıyor. İşte bu atmosferde, Kayseri deplasmanı için yaklaşık bir hafta öncesinden hazırlıklara başladık.
Aynı Acının Farklı Tarihleri 6 Şubat depremi…
Üzerinden zaman geçse de yüreğimizde hâlâ taze, hâlâ kanayan bir yara. Ekranlardan izleyenler için “büyük bir felaket”, bizim içinse tanıdık bir çığlık bu. Çünkü biz, “asrın felaketi” denilen 17 Ağustos’u yaşamış bir kuşağız. O yüzden 6 Şubat’ı en iyi biz anlarız. Biz gazeteciler olarak iki yıl boyunca hep sokaktaydık çok acı öyküler yaptık ,aylarca çadırda sonrasında prefabriklerde yaşadık,o yüzden acınız acımızdır.
Emeklilik: Dinlenmek mi, Direnmek mi?
Bugünlerde emekli maaşlarına yapılan zam kamuoyunu meşgul ediyor. Mecliste her konuşması olay olan bir vekilin emeklilere “gariban” demesi ortalığı karıştırdı. Aslında doğru söylüyor. Eskiden emekli maaşımla arkadaşlara döner ısmarlardım, gezmelere giderdim. Şimdi aldığım maaşla gariban hale getirildim. Getiren de bu sözü söyleyen sayın vekilimizin dönemi ve iktidarı. Pes doğrusu… Emekliler sokaklarda zamma tepki veriyor. Ben 2002’de emekliye ayrılmıştım; neredeyse ikinci emekliliğim geliyor.
SEVİMSİZ İNSANLAR!
Her ortamda mutlaka bir sevimsiz insan vardır. Çevreniz genişse bir tane yetmez,sürü olarak calisirlar vardiyalı çalışırlar. Bu insanlar genelde sabah “günaydın” demez. “Trafik berbattı” diyerek güne giriş yaparlar. Henüz kimse bir şey sormamıştır ama bilmemiz gerekiyordur. Sevimsiz insanlar toplantıda parlar. Herkes “kısaca geçelim” derken o PowerPoint’te olmayan sorunları gündeme getirir. “Ben burada bir risk görüyorum” diye söze girer ama o risk sadece onun kafasındadır.
Bu Hava Bize Bir Şey Anlatmak İstiyor...
Son Dakika Kocaeli Haberleri Makale Yazısı-06 Oca 2026 - 15:39 Son günlerde havamızı kaybettik. Arayan soran yok. En son meteorolojinin elindeydi, oradan da “kar geliyor” diye çıkmış ama bir daha geri dönmemiş. Kar geliyor dediler, biz de milletçe cam kenarına konuşlandık. Öyle bir bekleyiş ki… Perdeler aralandı, çaylar tazelendi, sosyal medya yenilendi. Kar? Yok. Ama soğuk? O var. Hem de sinsi bir soğuk. Öyle böyle değil; insanın içinden geçen, “ben buradayım” diyen bir soğuk.
Emekliye Soğuk Duş...
Aylarca bekledik. Takvim yaprakları birer birer düştü, çaylar soğudu, umutlar demlendi. Asgari ücret zammı açıklandıktan sonra gözler doğal olarak emekliye çevrildi. “Sıra bizde” dedik. “Bu kez yüzümüz gülecek” dedik. Dedik de… demeseydik keşke. Ve beklenen gün geldi. Açıklandı. Açıklandığı an umutlar, sabah ayazında balkona asılan çamaşır gibi bir anda dondu. SSK emeklisine yüzde 12,19, Memur emeklisine yüzde 18,60. Rakamlar o kadar heyecan verici ki insan ne yapacağını şaşırıyor.
Yeni Yıldan Beklentilerimiz...
Yeni yıl geldi. Takvim değişti, duvarlardaki eski takvimler çöpe gitti ama umutlar… Onlar her sene olduğu gibi sapasağlam. Hatta bazı umutlar var ki yıllardır bizimle, aileden biri gibi. “Bu sene kesin olur” dediğimiz, ama her sene bizi biraz daha olgunlaştıran türden. Benim beklentim mesela oldukça net: VIP araç. Her yeni yılın ilk dakikasında içimden “bu sene olacak” diyorum. Sonra ocak bitiyor, şubat geliyor, martta hâlâ yaya… Ama sorun değil.
Asgaride Hayallerle Yaşadık,Emekli Payını Bekliyoruz
Son Dakika Kocaeli Haberleri Makale Yazısı-31 Ara 2025 - 11:16 Asgari ücret açıklandı. Ülke ikiye bölündü: Bir taraf “Şoktayım” dedi, Diğer taraf “Ben zaten şoktan çıkmamıştım” diye cevap verdi. Burda şok market olarak algılanmasın? Neyse kimileri rakamı görünce hesap makinesine sarıldı, kimileri hesap makinesinin pillerini çıkardı; “Boşuna yorulmasın” diye.
Sorumluluk Projemiz Nasrettin Hoca olmak…
Bir unvan değil bu, bir hal. İnsanın içindeki çocuğu kaybetmemesi, başkasının çocuğunda kendi neşesini görebilmesi. Bizim hikâyemiz de tam olarak burada başladı. Bu fikir, Halit Yılmaz ve Hakan Süer zamanında aklımıza düştü. Üçümüzün de ortak bir özelliği vardı: Çocukları çok severdik. Bunu da herkes bilirdi. Onlara hediye vermek, bir oyuncağın açılış anındaki o pırıl pırıl gözlere şahit olmak, bizi anlatması zor bir mutluluğa taşırdı. Alan kadar verenin de sevindiği nadir anlardandı o anlar.
Show More
loading
Actions
Is this you?
As a journalist, you can create a free Muck Rack account to customize your profile, list your contact preferences, and upload a portfolio of your best work.Get in touch with Cemal
Contact Cemal, search articles and posts on X, monitor coverage, and track replies from one place.
Learn more about Muck Rack