Is this you? As a journalist, you can create a free Muck Rack account to customize your profile, list your contact preferences, and upload a portfolio of your best work.
Claim your profile
Articles by Joukje Akveld
Twee nieuwe boeken van Benny Lindelauf: ‘Verhalen zijn voor mij een manier om even uit mijn eigen lichaam en hoofd te komen’
‘Schrijven is slow art,’ noteerde Benny Lindelauf (61) begin december op Facebook. Voor de auteur van kinderboeken, jongerenromans, toneelteksten en sinds kort de Disney+-film De ballonvaarder moet het ‘pruttelen en broeien’. Gemiddeld publiceert hij slechts eens in de drie jaar een boek.
Ted van Lieshout (70) blikt in ‘autobiografie in beelden’ terug op veertig jaar schrijverschap: ‘Het avontuurlijke komt er via mijn boeken uit’
Vanaf zijn eerste boek was Ted van Lieshout (70) de schrijver én illustrator van zijn eigen werk. Later kwam de vormgeving daarbij en begon hij ook te schrijven voor volwassenen. Jury’s en recensenten roemen zijn eigenzinnigheid en overladen hem met prijzen. Bij het grote publiek brak hij door met de prentenboekenreeks over Boer Boris, geïllustreerd door Philip Hopman. Ter gelegenheid van al dat jubileren verschijnt vrijdag Wat heb jij gedaan om mij gelukkig te maken?, een autobiografie in beelden.
Recensie: Kind, hond of allebei, Yuki is een ontwapenend personage
De opgewekte Yuki – zij/hij/hen/hond (ja, hond!) – belandt in een situatie waarin iedereen boos is. Laat het maar aan Enne Koens over daar een invoelbaar kinderverhaal van te maken. Yuki en beste vriend Sem spelen graag hondje in ‘Bommel en ik’.Bron Beeld Roozeboos Dit artikel is geschreven doorJoukje AkveldGepubliceerd op 29 januari 2026, 10:12Leestijd 1 min Enne Koens werd vorig jaar schandalig overgeslagen door de Griffeljury.
Ze hebben er niet om gevraagd, om samen in een koffer te belanden, maar nu het eenmaal zover is horen de vijf poppen bij elkaar: de jongen, het meisje, de koning, de wolf en de uil. De koning verlangt ernaar dat zijn bevelen zullen worden opgevolgd, de uil droomt ervan zijn vleugels uit te slaan en de wolf zou graag haar tanden, die ‘wis en waarachtig scherp’ zijn, ergens in zetten.
Deze illustratoren trekken je met flair en overdrijving hun verhalen in
De villa van mevrouw Miller wordt – hopsakee – in zijn geheel verplaatst als die vanwege een teveel aan varkens en een tekort aan begripvolle varkensregelgeving niet langer kan blijven staan. In De bizarre verhuizing van mevrouw Millers villa geeft bestsellerauteur Dave Eggers woorden aan de laat negentiende-eeuwse gebeurtenis in Idaho, waarvan hij bezweert dat die echt heeft plaatsgevonden. Het staat er allemaal lekker aangedikt, waarbij de lezer direct wordt aangesproken: ‘Waarom?
Rock de pinguïn!
Een plons in de wereld van je favoriete vogel! Hè ja, de pinguïn. Die is zo grappig en lief. Die waggelt zo koddig door de sneeuw. Die heeft zulke schattige kuikentjes. Maar waar je nooit iemand over hoort: dat pinguïns keihard kunnen bijten, en met hun vleugeltjes nog harder kunnen slaan. Joukje Akveld verhuisde naar Zuid-Afrika en werd vrijwilliger bij een pinguïnopvang. Ze ontdekte dat pinguïns behalve komisch en aandoenlijk ook sterk en agressief zijn.
De ober en de pinguïn – Joukje Akveld - Chicklit
Het boek De ober en de pinguïn is geschreven door Joukje Akveld en geïllustreerd door Jan Jutte. Joukje Akveld heeft al vele kinderboeken geschreven en heeft voor haar werk al vele prijzen mogen ontvangen waaronder de Zilveren Griffel, Vlag en Wimpel en Woutertje Pieterse prijs. Jan Jutte is drievoudig Gouden Penseel winnaar en heeft ook al vele illustraties verzorgd voor mooie titels.
De ober en de pinguïn
Er was eens een pinguïn die naar een restaurant ging. En er was eens een ober die dat geen goed idee vond. Dit boek gaat over een eigenwijze pinguïn en een nukkige ober. Zo'n stel kan natuurlijk nooit vrienden worden. Of toch wel? Van tweevoudig Zilveren Griffel-winnares Joukje Akveld en drievoudig Gouden Penseel-winnaar Jan Jutte die eerder samen Het Prentenboek van het Jaar maakten: Maximiliaan Modderman geeft een feestje.
Recensie: ‘Vogel en Beer’ van Jarvis heeft de allure van een klassieker
Ze zijn vrienden van de allerbeste soort. Beer een tikje sullig, zijn vriendin Vogel wat pienterder, maar daar gaat het niet om. Waar het om gaat is dat je die ander niet laat blijken dat je weet dat die een beetje dom of juist erg streberig is. In ware vriendschap probeer je elkaar blij te maken.
Recensie: Hond Maksie met zijn ieniemienieoortjes zoekt zélf wel een stoere baas
De held van het verhaal is een minihondje dat Maksie heet. Die naam is wishful thinking, want Maksie heeft ieniemienieoortjes, een kabouterstaartje en peuterpootjes. Hij is zó klein dat hij in handtassen van oude dametjes past. En laat het hondje daar nu net een gruwelijke hekel aan hebben.
Recensie: ook het tweede deel van de superieure dierenkrimi ‘Jefferson’ is beeldend, ironisch en knettert van het taalplezier
De geëngageerde dierenkrimi Jefferson van Jean-Claude Mourlevat werd in Nederland stevig omarmd. Het tweede deel over de aandoenlijke egel en zijn vrienden is al even geestig en innemend. In het dierenuniversum van Jean-Claude Mourlevat zijn schapen dokters, paarden journalisten en blokt een egel op zijn examen geografie.
Boekrecensie Julia en mijn broer en ik: Stomende hormonen leiden tot explosieve ontknoping in de nieuwe jeugdroman van Herman van de Wijdeven
In Julia en mijn broer en ik, de nieuwe jeugdroman van Herman van de Wijdeven, worden de verhoudingen tussen twee broers op scherp gesteld. Aanzet tot hun strijd is Julia, het liefje van de oudste broer. Een knap en broeierig verhaal. ‘Mijn binnenkant kapseist. Haar lijf beweegt soepel en precies. Ze is een warm en lenig dier. Tussen haar schommelende borsten zit diep, draaierig makend donker. Ik probeer mijn ogen ervan weg te houden.’ Esse is de beste voetballer van het dorp.
Recensie: Grappig zijn in een prentenboek is supermoeilijk en in deze twee nieuwe kinderboeken is het geslaagd
Grappig zijn in een prentenboek is moeilijker dan het lijkt. De makers van Ik zag een kikker en Prijskinderen kunnen het. ‘Comedy in prentenboekvorm,’ noemt Cindy Pieterse haar debuut voor kinderen op haar website, en daar is geen woord Spaans bij. De MC die al meer dan 25 jaar op het podium van de Amsterdamse comedyclub Toomler staat en meeschreef aan satirische programma’s als Dit was het nieuws en Even tot hier treft ook voor kleuters precies de juiste, hilarische toon.
Recensie: Serieus? OMG! Elena is (weer) een woedend meisje in de nieuwe Anna Woltz
Series zijn een bewezen middel om kinderen aan het lezen te houden. De terugkerende ingrediënten bieden zelfvertrouwen – dít snap ik. Prachtig, maar nóg prachtiger zou het zijn als diezelfde kinderen na een zoveelste Boomhut of Loser kozen voor een verrassender boek van Marjolijn Hof, Benny Lindelauf of Erna Sassen en zo een stap hoger zetten op hun leesladder. Jammer genoeg gebeurt dat zelden. Anna Woltz schrijft geen series, maar ook in haar verhalen is het onderliggende stramien steeds hetzelfde.
Recensie: Dreigende bommen en een schedel in een boom: zo verover je een kinderhart
Het is vast fijn om nog zes en stom te zijn, denkt de twaalfjarige Jimmy, kijkend naar zijn broertje Ronnie. Als evacués uit Londen zijn ze net gearriveerd in Wales om te ontsnappen aan Hitlers bommen. Het groen en de stilte vliegen hem aan. ‘Als hier een muis niest, klinkt het alsof er een bom ontploft.’ Het is september 1939. De ware verschrikkingen van de oorlog moeten nog komen, maar de dreiging is voelbaar. Tegen dat decor moeten twee broertjes zich redden in een vreemd dorp.
Boekrecensie: Influencende mopshondjes en gekidnapte katten - volop dierenleven tussen asfalt en beton in het New York van correspondent Karlijn van Houwelingen
Vuilnispanda’s worden ze genoemd, de wasberen die de afvalbakken van New York afschuimen. Die van Karlijn van Houwelingen heeft inmiddels een speciaal slot, wasbeerproof. De Amerika-correspondent – haar stukken staan regelmatig in deze krant – geeft in haar boek over haar standplaats, het podium aan een stel opvallende bewoners: dieren. Het levert een frisse invalshoek, zo zag je New York niet eerder.
Edward van de Vendel en Djenné Fila over hun Gouden Griffel en Penseel: ‘Ik weet aan het begin niet waar ik uitkom’
Edward van de Vendel en Djenné Fila ontvangen vrijdag op het boekenbal respectievelijk de Gouden Griffel en Penseel. Schrijver Van de Vendel werd bekroond voor zijn honderdste boek; illustrator Fila staat juist nog aan het begin van haar carrière. ‘Soms denk ik: wat gebeurt er allemaal?’ De leegstand van de aarde duurde honderden miljoenen jaren, de eerste bewoners waren bacteriën.
Recensie: Ik heb mijn zusje kwijtgemaakt beschrijft één dag in het chaotische brein van een zevenjarige
Kos’ ouders praten soms ‘zonder geluid’. Zijn vader aait zijn moeders benen ‘alsof het jonge poesjes waren, zo voorzichtig’. Kos is zeven maar begrijpt de woordloze communicatie prima. Lang vormde hij met zijn ouders een hecht driemanschap, tot zeven maanden geleden Soof werd geboren. Dat was niet het enige wat veranderde. Kos’ vader aait zijn moeders benen niet voor niets – ‘ze heeft al haar vrolijkheid in de baby gestopt en is zelf gaan huilen’.
Recensie ‘Zo voelt dat’: Heerlijk morbide kinderpoëzie waar het sardonische plezier vanaf druipt
Veelvuldig bekroond duo Bette Westera en Sylvia Weve levert met de nieuwe dichtbundel Zo voelt dat kwaliteit van vertrouwd hoog niveau, hoewel soms wat aan de volwassen kant. Veertig jaar geleden illustreerde Sylvia Weve De bloeddorstige badmeester, een bundel macabere rijmen van Hans Dorrestijn. Het werd een favoriet boek, vertelde ze later. ‘Die tekst is zo geestig, zo lekker vals en gemeen.’ Aan de nieuwe dichtbundel van Bette Westera heeft Weve nu haar hart kunnen ophalen.
Boekrecensie: Nieuwe Tjibbe Veldkamp biedt fonkelende literatuur voor jonge mensen
Tjibbe Veldkamp maakte naam met zijn prentenboeken. Minder bekend is dat hij met zijn buitenissige thema’s een van onze origineelste jeugdboekenauteurs is. Een dertienjarig meisje dat van iemand wil houden en besluit een baby te nemen (Tiffany Dop). Een dode moeder die sms’jes stuurt (Sms). Een bus op het Groningse platteland die je per uur kunt huren om een nummertje in te maken (De lovebus).
Recensie Rugzwemmen: Nee, puber Noor heeft geen zin om alwéér naar een klimaatdemo te gaan
Bekroond non-fictieschrijver Marc ter Horst zoekt het in zijn fictiedebuut Rugzwemmen bij een vertrouwd onderwerp: het klimaat. De ernst van het onderwerp pareert hij met de ironie van een stuurse puber. Op de ecomiddagen bij Noor thuis wordt gezeurd over palmolie en havermelk. Haar ouders hebben de zomervakantie geskipt – ze gaan het huis isoleren. En ludieke protestacties verzinnen voor het klimaat, want dat nemen ze zéér serieus. Noor is er klaar mee.
Recensie: Een buschauffeur met één arm, daar kijkt in Zuid-Afrika niemand van op
De Zuid-Afrikaanse Jaco Jacobs schrijft compacte jeugdromans, perfect voor lezers met een TikTok-spanningsboog. Toch creëert hij in die samengebalde novelles wel degelijk verhalen die ergens over gaan, zo ook in Over een zombiefilm en gelukkige getallen. ‘Iedereen denkt dat ik Drikus een bloedneus heb geslagen om die kip, maar dat is niet waar.’ Zo begint Over een zombiefilm en gelukkige getallen.
Recensie: Loes Riphagens kabouterboek voor kleuters is humoristisch, maar ook een tikkeltje braaf
Net als eens Wil Huygen en Rien Poortvliet kiest Loes Riphagen voor een pseudowetenschappelijke insteek bij haar Het kabouterboek. Alleen richt zij zich niet op een publiek van alle leeftijden, maar uitsluitend op kleuters. Het is een iconisch beeld, Rien Poortvliets tekening van een half ontblote kaboutervrouw in Leven en werken van de kabouter. Pronte rode appelwangen echoën pront vooruitstekende borsten.
Recensie Hart van Staal: Als je ontdekt dat je ouders robots zijn
Tweevoudig Gouden Griffel-winnaar van realistische en poëtische verhalen Simon van der Geest gooit het over een nieuwe boeg. Met Hart van staal begeeft hij zich op het gebied van sciencefiction. Dat is even wennen. Een trend kun je het niet noemen maar opvallend is het wel: één Zilveren en twee Gouden Griffel-winnaars publiceerden het afgelopen jaar een sciencefictionboek.
Recensie: De dieren in deze dichtbundel delen een positiviteit waar niet tegen op te somberen valt
In een tijd waarin klagen de norm voor communiceren lijkt geworden roept de titel Gelukkig en blij argwaan op: écht? Maar Edward van de Vendel is geen cynicus. De dieren in zijn dichtbundel delen een positiviteit waar niet tegen op te somberen valt. ‘In elk plafond kun je sterretjes zagen./ Je mag alles altijd ook anders verdragen.’ In die twee zinnen balt Edward van de Vendel de kern van zijn nieuwe poëzieboek samen.
Recensie: Zebedeus de Beer is terug en filosofeert erop los tijdens kleine avonturen
Zebedeus de Beer kan twijfelen en mijmeren als geen ander. In Koos Meinderts’ Zebedeus en het ganzenbord van Wisse gaat hij op een ongewisse reis met een gewisse bestemming. Koos Meinderts draait al veertig jaar mee in de kinderboekenwereld. Hij is geen schrijver van stellige waarheden, liever propageert hij het recht op dagdromen. De bescheiden beer Zebedeus is een Meindertspersonage in optima forma. Hij aarzelt, weifelt en aarzelt nog wat meer.
Recensie: Kinderboek De woelige wereld van de worm tart alle wetten van het boekenvak
De woelige wereld van de worm – over een onderaards leven vol hindernissen tart qua omvang en (suf) onderwerp op superieure wijze alle wetten van het vak waarin de tanende spanningsboog van kinderen een grote zorg is. Is het non-fictie? Nauwelijks. Als lezer kom je weinig te weten over wormen wat je niet wist. Als dit al non-fictie is, dan is het op het niveau van Raoul Deleo’s Terra Ultima – pseudowetenschap met nutteloze terzijdes en quasiserieuze verwijzingen als fig.1 en fig. 2.
Recensie: Raaf moet zelf maar uitzoeken hoe het zit op de troosteloze camping in de herfst
Raafs vader heeft last van ‘goede voornemens en foute vrienden.’ Het is de reden dat Raaf en haar moeder halsoverkop verhuizen naar een krakkemikkige stacaravan op camping Het kleine heelal. Niet dat Raafs moeder dat met zoveel woorden zegt. Ze praat in ‘losse flodders’ en geeft een amper zichtbare lekkage in hun appartement als oorzaak voor hun vertrek. Maar haar vader dan, houdt Raaf vol. Waarom gaat die niet mee? Die heeft oponthoud, aldus haar moeder.
Recensie: Wat weegt zwaarder: de eer van de familie of het geluk van Lanya?
De 16-jarige Lanya wordt uitgehuwelijkt aan haar neef in Irak, trekt in bij haar schoonfamilie en wordt ingezet als gratis poetssloof. ‘Daar kun je heel verontwaardigd over zijn, of je vindt het volkomen normaal. Het hangt er maar van af welke cultuur er door jouw aderen stroomt,’ aldus een laconieke Lanya. Welke cultuur er door je aderen stroomt – dat is waar het om draait in De levens van Lanya. Schrijfster Mirjam Oldenhave greep ervoor terug naar de geschiedenis van haar eigen pleegdochter.
Recensie: Twee prentenboeken over list en bedrog met hoog gniffelgehalte
Voor wie het gemist heeft: in De Gruffalo is een kleine muis een hongerige vos, uil en slang te slim af door een fantasiemonster te bedenken – de Gruffalo. Als dat monster tot zijn verrassing echt blijkt te bestaan, is de muis ook hem te slim af met een briljante spiegeling van de eerste helft van het verhaal.
Recensie ‘Julia en de haai’: Raak portret van een tienjarige die ontdekt dat ouders ook maar mensen zijn
Julia’s vader houdt van getallen, Julia’s moeder van woorden – ze is mariene bioloog en strooit fantastische weetjes rond ‘alsof ze een boodschappenlijstje opsomde’. Voor de tienjarige Julia is haar moeder onoverwinnelijk, tot ze tijdens een roerige zomer ontdekt dat achter al die onverwinnelijkheid een bipolaire stoornis schuilgaat. De Engelse Kiran Millwood Hargrave bouwt de werdegang van haar hoofdpersoon zorgvuldig op.
Recensie De laatste beer: dit is de boodschap van Greenpeace op z’n hartverwarmendst verpakt
Een dode moeder, een lieve, maar nogal afwezige vader, een klas vol rotkinderen – op het eerste gezicht is de 11-jarige April Wood een typisch kinderboekenmeisje. Bij gebrek aan vriendinnen zit ze het liefst in de tuin, waar een vossenfamilie woont. Maar dan gaat haar vader een halfjaar werken op een weerstation op Bereneiland in de Barentszzee, en April mag mee. Beelden van eindeloze wandelingen en samen sleetje rijden vullen haar gedachten, maar de werkelijkheid is prozaïscher.
Ai, een haai
Als je leest over wat je écht interessant vindt, kun je lezen voordat je het weet. Weetjes over je favoriete onderwerpen heb je nooit genoeg. Ai, een haai! Hij is groot. Hij is grijs. En dan die bek… Ai, ai, ai! De haai zwemt snel. Hij zoeft door de zee. En daar… zwem jij. Bam! Lees alles over haaien. ‘Joukje Akveld begint haar boekje voor eerste lezers over haaien met het woord “ai” en ze eindigt met het woord “aai”.
Dit zijn de beste boeken van 2022
Het goede nieuws: alle boeken waar u in 2022 niet aan toe bent gekomen, kunnen gewoon op de leeslijst voor 2023. het slechte nieuws: dit is slechts een fractie van al het moois dat dit jaar uitkwam. Fictie 1. Het lied van ooievaar en dromedaris, Anjet Daanje In haar op de Brontë-zussen geïnspireerde, met de Boekenbon Literatuurprijs gelauwerde tiende roman stort Anjet Daanje zich op het lange naleven van Millicent en Eliza May Drayden.
Een kleine geschiedenis van de mens door dierenogen
Van de vroegste jager-verzamelaars tot de moderne mens die zijn huisdier op een voetstuk plaatst, door onze geschiedenis loopt een spoor van dieren. We eten ze en gebruiken ze als werktuig. We verklaren ze heilig of sturen ze als proefmateriaal de ruimte in. Het dier is goudmijn of plaag, maatje of monster, medicijn of massaproduct.
Boek | De bal - Joukje Akveld
'De bal' is een slim verhaaltje aan de hand van enkele bekende emoties van de auteur van het Prentenboek van het Jaar 2023 Joukje Akveld en illustrator Myriam Berenschot. 'De bal' is een warm en gezellig kartonboekje om peuters kennis te laten maken met de woorden en concepten achter de gevoelens die iedereen elke dag weleens heeft.
De beste kinderboeken (6-16+) om in te schuilen voor de wereld
Coronadagen vragen om boeken waarin je kunt verdwijnen. Kinderboekenrecensent Joukje Akveld selecteerde de favorieten uit haar eigen boekenkast, voor lezers van6 tot 16+. Joukje Akveld13 april 2020, 16:00 Humeurig mannetje Hij heeft de driftbuien van Wiplala, gekoppeld aan het zelfvertrouwen van Karlsson van het dak. Bob Popcorn, een maiskorrel met een cowboyhoed, ontploft tot een dikke, frommelige popcorn als iets hem niet zint.
De Hamlet van Abdelkader Benali woont in Nieuw-West
Abdelkader Benali koesterde al twintig jaar de wens ooit een eigen Hamlet te maken.Beeld Sanne Zurne Zijn moeder werkt als keynote speaker die vrouwen empowered in Verweggistan, het meisje van zijn dromen is een klimaatgekkie dat haar leven wil geven voor een kistkalf, haar broer een opportunist met geldingsdrang à la Thierry Baudet. Op verzoek van De Toneelmakerij bewerkte Abdelkader Benali (1975) Hamlet voor jongeren en gaf hij een rigoureuze slinger aan Shakespeares wraaktragedie.
Robin Hood bewerkt voor kleuters: ‘Dit is een verhaal van Bijbelse proporties’
Mark Haayema: ‘We hebben de problematiek teruggebracht tot duploniveau.’ Beeld Jakob Van Vliet Hij was even het handje van Tommie. Het réchterhandje. Het linker was Bert Plagman, die ook Tommies hoofd en stem deed. Hoe dat zo kwam? Het rechterhandje ging met zwangerschapsverlof en Haayema speelde destijds in de Eftelingmusical De sprookjesboom, waar Plagman hem onderwees in het poppenspel. Dat er een vacature voor het rechterhandje was en of Haayema dat een poosje wilde vervullen. Wilde hij wel.
12 x theater voor kinderen in de kerstvakantie
Buurman & Buurman gaan kamperen. Beeld Annemieke van der Togt 1. Reis om de wereld in 80 dagen, 8+ Toneelschap Beumer & Drost Waarschuwing: dit is geen slaafse navertelling van het negentiende-eeuwse avonturenepos. Beumer & Drost brengt ontregelend theater met vernuftig ontsporende dialogen in een filmisch decor. Het boek van Jules Verne komt er wel aan te pas, maar op eenonnavolgbare manier. Een voorstelling die breekt met je verwachtingen.21-22/12 De Krakeling 2.
De Toverfluit voor kinderen: humor met bekende melodieën
De toverfluit Beeld Sanne Peper Ach, arme Pamina. Op driekwart van de voorstelling, net nadat ze de eerste vette lach uit de zaal heeft gehaald, valt haar zender weg. Premièrepech. Haar geestige dialoog met Tamino gaat goeddeels verloren en is alleen te volgen via de ondertiteling. Waar die dialoog over gaat? Over wederzijdse achtergronden: zij komt uit het jaar 2019 uit Amstelveen, hij is een astronaut uit 2533 van een verre planeet. Verrassend genoeg herkennen ze vrij veel in elkaar.
Joukje Akveld reist als Pluk, Huckleberry Finn en Pippi (in een containerschip op de oceaan)
Joukje Akveld reist als Pluk, Huckleberry Finn en Pippi (in een containerschip op de oceaan) De Kinderboekenweek is begonnen. Voor de 65ste keer alweer. Het thema is ditmaal op reis in kinderboeken. Joukje Akveld stak in een... De Kinderboekenweek is begonnen. Voor de 65ste keer alweer. Het thema is ditmaal op reis in kinderboeken. Joukje Akveld stak in een containerschip de oceaan over. De Kinderboekenweek is begonnen. Voor de 65ste keer alweer. Het thema is ditmaal op reis in kinderboeken.
Anna Woltz: ‘Denk na, denk na - verzin een verhaal!’
Anna Woltz: ‘Door mijn hoofdpersonen bijzondere namen te geven, probeer ik ze los te trekken van een specifieke achtergrond.’ Beeld Daniel Cohen Vorig jaar juli hoorde Anna Woltz (1981) dat ze het Kinderboekenweekgeschenk mocht schrijven. Toch moest het boek in drie maanden op papier. Reden? Omdat ze een verhaal eerst tot in de detail uitdenkt voor ze achter de laptop plaatsneemt. Omdat voor een boek dat in een oplage van 334.000 exemplaren verschijnt, een lange productieperiode staat.
Op reis als Pluk, Huckleberry Finn en Pippi
Illustratie uit het peuterboek Op weg van Leo Timmers, met voer-, vaar- en vliegtuigen die je echt kunt laten bewegen (Querido, €13,50, 14 blz.). Beeld Leo Timmers Vroeger, toen het woord vliegschaamte nog niet de krantenkolommen beheerste, vlogen kinderboekenpersonages onbekommerd de wereld over om avonturen te beleven. Afgaande op Sjakie en Abeltje waren vooral grote glazen liften populair. Nu steken zestienjarige meisjes in een zeilboot de oceaan over om de wereld te redden.
GET ON YOUR BIKE
This charming depiction of dealing with anger via exercise cleverly offers a participatory feature. When friends Bobby (a panda) and William (a brown, whiskered dog) have an argument, William tells Bobby to “Go on! Just get on your bike and leave!” Filled with anger, Bobby does. He rides through town and into the countryside, through other towns and by a canal.
Van wie is die hoed?
'Van wie is die hoed?' is het eerste deel van een serie peuterboekjes van Joukje Akveld. In elk deel wordt steeds de vraag gesteld: wie of wat hoort hierbij? Links een hoge hoed, rechts vier figuurtjes: een sporter, een vrouw in een strandjurk, een sneeuwman en Sinterklaas. Van wie is die hoed?
Boek | ABC Dragt - Joukje Akveld, Annemarie Terhell
Ver weg, in een land waar de zon altijd schijnt, woonde eens een meisje. Ze hield van fietsen, van met losse handen de berg afroetsjen. Van luisteren naar spannende verhalen over de wortels van de Waringinboom, waar geesten woonden. Op vakantie ging ze vaak naar de bergen, waar de bomen tot aan de hemel reikten. Daar groeiden bloemen in de vorm van schoenen en er waren vlinders zo groot als twee gestrekte handen. Er klaterden watervallen en er slopen echte tijgers rond.
Show More
loading
Actions
Is this you?
As a journalist, you can create a free Muck Rack account to customize your profile, list your contact preferences, and upload a portfolio of your best work.Get in touch with Joukje
Contact Joukje, search articles and posts on X, monitor coverage, and track replies from one place.
Learn more about Muck Rack