Tommy Wieringa
As seen in:
Daily Mail,
NPR,
Svenska Dagbladet,
De Volkskrant,
NRC Handelsblad,
Avvenire,
Eurotopics,
AudioFile Magazine,
scholieren.com,
Bookanista
and
Is this you? As a journalist, you can create a free Muck Rack account to customize your profile, list your contact preferences, and upload a portfolio of your best work.
Claim your profile
Articles by Tommy Wieringa
Joe Speedboot door Tommy Wieringa
Over Scholieren Scholieren.com helpt scholieren om samen betere resultaten te halen en slimmere keuzes te maken voor de toekomst. Met kennis, actualiteit, tips en meningen. Op een inspirerende, eerlijke en toegankelijke manier. Meer over ons
Optimisme zonder hoop - gebonden editie
Non-Fictie Uitgeverij Uitgeverij Pluim Uitgegeven als Hardcover Eerste editie 06-10-2026 Laatste editie 15-10-2026 ISBN 9789493525245 Taal Nederlands Populair in hetzelfde genre Boeken van dezelfde auteur Uitgelicht 2 Wat vind je van dit boek? Geef jouw beoordeling. 0 0 0 1 0 Willen dit boek lezen 0 Lezen dit boek 0 Hebben dit boek gelezen 1 De Nederlandse Boekenbon is supporter van lezerscommunity Hebban
Een korte vooruitblik op de hel die losbarst als Trump de midterms verliest
Tommy Wieringa is schrijver en columnist voor de Volkskrant. Gepubliceerd op 11 februari 2026Leestijd 2 min Opvallend hoe vlug het went, het ijltempo waarmee de Verenigde Staten afglijden naar een maffiose necrostaat vol afpersing, moord en geweld. In het gesprek over Amerika heeft de verbijstering al haast plaatsgemaakt voor de berusting van het voldongen feit. Het enige wat velen nog koesteren, zijn de hoop en de verwachting dat het ooit weer goedkomt.
De ‘Not One Inch Eastward’-mythe is een leugen die glanst als waarheid
Tommy Wieringa is schrijver en columnist voor de Volkskrant. Gepubliceerd op 28 januari 2026Leestijd 2 min Van alle Russische desinformatie die als giftige regen op ons neerdaalt, is de hardnekkigste fictie wel dat Vladimir Poetin door Navo-expansie tot de oorlog in Oekraïne is geprovoceerd. Aan Rusland zou in 1990 zijn beloofd dat de Navo nooit zou uitbreiden naar het oosten: de ‘Not One Inch Eastward’-mythe.
In Amerika heersen de dood en de leugen
Tommy Wieringa is schrijver en columnist voor de Volkskrant. Gepubliceerd op 14 januari 2026Leestijd 2 min In 1981 liep ik door Amsterdam met een Amerikaanse vlag met een doodskop erop. Ik was een druppel in een oceaan van 420 duizend mensen die waren gekomen om te protesteren tegen de plaatsing van kruisraketten in Nederland.
Thieme roept op tot geweldloos verzet, terwijl Russische militairen zijn gedrild in wreedheid
Tommy Wieringa is schrijver en columnist voor de Volkskrant. Gepubliceerd op 31 december 2025Leestijd 2 min ‘Sinds februari 2022 wordt de toon gezet door vijanddenken’, schrijft oud-politica Marianne Thieme in Trouw, gevolgd door: ‘De Europese lidstaten willen het komende decennium 6,4 biljoen euro aan wapens uitgeven – meer dan aan onderwijs.’ De argeloze lezer kon hier zomaar denken dat de EU vanuit het niets aan vijanddenken en herbewapening begonnen was.
Tijdens missies draagt hij een brief van zijn moeder onder zijn uniform: ‘Lieve zoon, je bent mijn enige kind’
Tommy Wieringa is schrijver en columnist voor de Volkskrant. Gepubliceerd op 18 december 2025Leestijd 2 min Laten we hem Marco noemen, infanterist in Oekraïense dienst.
Er valt iets te verdedigen en dat wist Perikles 2.500 jaar geleden maar al te goed
Tommy Wieringa is schrijver en columnist voor de Volkskrant. Gepubliceerd op 3 december 2025Leestijd 2 min De literatuur is een strand, schreef A.L. Snijders, je hebt maar tijd voor één zandkorrel. Een gedachte die me altijd met onrust heeft vervuld. Onmiddellijke aandrang om klassiekers te lezen waarvoor ik nooit de tijd vond. Malle ambitie: één zandkorrel of twee, welk verschil?
Opinie: Terwijl Nederlanders futloze democraten zijn, heerst in Oekraïne de geest van verzet
Toen collega-schrijver Jaap Scholten me in het voorjaar van 2023 vroeg om mee te rijden met het eerste konvooi terreinwagens en hulpgoederen voor Oekraïense militaire eenheden, wist ik niet dat hij me vroeg om mijn leven te veranderen. De Russisch-Oekraïense oorlog overschreef vanaf dat moment mijn oude bestaan vrijwel volledig en werd de voornaamste motivatie bij het meeste wat ik dacht, deed en schreef. Alles daarvoor beschouw ik in retrospectief als een relatief onschuldige tijd.
Helse vrede van moord, verkrachting en foltering
Op een viaduct boven de snelweg bij Hannover werd afgelopen zondag driftig met vlaggen gezwaaid. Ik was nieuwsgierig welke activistische denominatie zich daar verzameld had. Palestina-betogers, Extinction Rebellion, ultrarechts, het kon alles zijn. Op een viaduct in Amsterdam-Noord hebben dezer dagen bijvoorbeeld de covid-warhoofden van weleer plaatsgemaakt voor Free Palestine-betogers, je vergist je gemakkelijk.
Tommy Wieringa is schrijver en columnist voor de Volkskrant. Gepubliceerd op 5 november 2025Leestijd 2 min In 2013 ging ik naar Volendam om Geert Wilders te zien. Hij was met een tourbus gekomen. Op de zijkant van de bus stond met grote letters ‘Steun het verzet’. Hij was die dag zowel NSB-erfgenaam als verzetsman.
Wieringa: «La mia cronaca da questo mondo in fiamme» | Avvenire
Acclamato narratore olandese, nel recente Nirvana (Iperborea) Tommy Wieringa dà voce alla sofferenza del nostro tempo lacerato da conflitti. Dal 2023 la scrittura di Wieringa si è fatta azione a sostegno dell’Ucraina, attraverso viaggi dove ha consegnato aiuti e raccontato ciò che ha visto nel reportage Konvooi, ancora non uscito in Italia. Qui pubblichiamo un suo testo inedito che anticipa il suo intervento a Torino Spiritualità di oggi alle 16.30 al Circolo dei Lettori.
Geert Wilders is een algoritme, met een vocabulaire van duizend woorden, alle even striemend, bitter, opruiend
Voor een parlementair debat dat over woorden en hun maatschappelijke gevolgen ging, werd er donderdag belabberd gesproken. Bijna geen woord kwam voorbij de drie lettergrepen, het was een treurmis van geagiteerde monosyllabes. Niet één redenaar van formaat, nergens een flard Perikles. Al wat ons parlement op dat vlak te bieden heeft, zijn eenvoudige tegenstellingen, op maat gesneden voor de achterban. Het enige gloedvolle aan veel betogen is de hoge toon.
Vijfentwintig dagen duurde de nacht van Yahidne. Op 5 maart 2022 joegen de Russen de dorpelingen de kelderruimten onder het dorpsschooltje in, op 30 maart kwamen ze er pas weer uit. Tien mensen stierven van ellende, tien anderen werden geëxecuteerd door de soldaten uit Tuva die de zegeningen van het imperium kwamen brengen. Eenvoudige mannen, opgegroeid zonder de gemakken van elektriciteit en sanitair, maar doordrongen van de morele en spirituele voortreffelijkheid van moedertje Rusland.
De vruchten van het 21ste-eeuwse fascisme laten zich niet langer bagatelliseren, zelfs niet met je kop heel diep in het zand
Tommy Wieringa is schrijver en columnist voor de Volkskrant. Gepubliceerd op 13 augustus 2025Leestijd 2 min De wereld is zwanger van fascisme. Soms nog onvoldragen, soms al helemaal volgroeid. In Rusland, Israël en Amerika is te zien wat elders nog op uitbarsten staat. In Nederland gebeurt traditioneel alles vijftig jaar later maar intussen is het een soort Lebensborn-kraamkamer voor al die nakomelingen van Umberto Eco’s oerfascisme.
Een georganiseerde hongerplaag die uitmondt in genocide, een Holodomor van onze tijd
‘Er zullen geen gebouwen meer zijn in Gaza’, zei een Israëlische legerwoordvoerder na de Hamas-gruwelen van 7 oktober 2023. ‘Gaza zal veranderen in een stad van tenten.’ ‘We hebben nu geen huis en zelfs geen tent meer’, treurde afgelopen weekeinde een vrouw tussen de puinhopen in Khan Younis. Wat niet tot puinstof is geworden, staat uit het lood, op instorten.
Een apologeet met dubieuze motieven in wiens mond ‘vrede’ een vieze klank krijgt
Socioloog Willem Schinkel schreef afgelopen weekeinde in NRC dat we een ‘publieke taal van de vrede’ missen, waarmee hij bedoelt dat het woord ‘vrede’ tegenwoordig op weinig sympathie kan rekenen. We leven in een tijd waarin de Navo almaar ‘oostwaarts kruipt’, schrijft hij, ten behoeve van de Amerikaanse wapenindustrie. Handig verschuilt hij zich achter een peiling uit 2022 waarin 55 procent van de ondervraagde Oekraïners de Navo medeschuldig acht aan de oorlog.
Rutte scheidde een glinsterend slijmspoor af waarover Trump de Navo-top binnen glibberde
Bij het publieksforum van de Navo-top kreeg je niet de indruk dat Rusland in oorlog is met het Westen – hybride vooralsnog, maar nu al worden onze democratieën ondermijnd en onze kritische infrastructuur gesaboteerd. In het hoge noorden en het Balticum wordt bezorgd gekeken naar de Russische troepenopbouw aan de Navo-noordgrens; daar weten ze dat het raadzaam is om Russische dreiging serieus te nemen.
Waarom Europa Oekraïne hard nodig heeft voor zijn eigen toekomst
Bij het publieksforum van de Navo-top kreeg je niet de indruk dat Rusland in oorlog is met het Westen – hybride vooralsnog, maar nu al worden onze democratieën ondermijnd en onze kritische infrastructuur gesaboteerd. In het hoge noorden en het Balticum wordt bezorgd gekeken naar de Russische troepenopbouw aan de Navo-noordgrens; daar weten ze dat het raadzaam is om Russische dreiging serieus te nemen.
Het is gemakkelijker om het einde van de wereld voor te stellen dan een toekomst met gifvrije landbouw
Pesticiden komen onze huizen binnen met de lucht die we inademen, de huisdieren die we aaien, de snijbloemen die we op tafel zetten en het voedsel dat we eten. Op een gemiddelde aardbei worden 3,7 soorten bestrijdingsmiddelen aangetroffen, de gifbelasting van de kers volgt kort daarop. Een fijne nevel van landbouwgiffen waait in het groeiseizoen over het land.
De gevoelige zintuigen van activistische studenten en anderen
De vijandige houding van de regering-Trump jegens Harvard is terecht, aldus Harvardian Steven Pinker in een opiniestuk in NRC vorige week. De geloofsartikelen van de sociale rechtvaardigheidsbeweging (vaak gesimplificeerd als ‘woke’) brachten de academische vrijheid in het nauw, tal van medewerkers werden op non-actief gesteld of aan ‘herstelhoorzittingen’ onderworpen vanwege opvattingen die de gevoelige zintuigen van activistische studenten hadden geschokt.
Een beetje ‘ja’ is al genoeg om het fascisme voluit te steunen
Aziatische volkeren, schreef Plutarchus, waren onderworpen aan de wil van een tiran omdat ze het woord ‘nee’ niet konden uitspreken. Dat bepaalde hun noodlot. Een schitterende anekdote, onderwerping aan een alleenheerser vanwege het ontbreken van een woord. In de ruimte van het ontbrekende ‘nee’ vestigt ook vandaag de sterke man zijn heerschappij. Om dat proces te bespoedigen zal hij de instituten die ‘nee’ kunnen zeggen tegen zijn macht moeten saboteren.
Optimisme zonder hoop
Lang hadden we de utopische verwachting dat elke generatie het beter zou hebben, nu durven we ons niet eens meer een toekomst voor onze kinderen voor te stellen. In 'Optimisme zonder hoop' betoogt Tommy Wieringa dat de klimaatcrisis ons heeft opgezadeld met een vorm van toekomstloosheid die zonder precedent is in de menselijke geschiedenis. Hoop bewijst haar nut in crises met een natuurlijk einde, zoals oorlogen en pandemieën, in de klimaatcrisis blijkt ze van weinig waarde.
What's the deal with the US-Ukrainian minerals deal?
Both sides can benefit from this agreement, Sydsvenskan surmises: “In plain language, it means that Ukraine's future security could be based on the fact that peace and stability in Ukraine are advantageous for the US. Not pretty, not moral, but perhaps functional. Because self-interest, as we know, does not lie. Moreover, both Trump and Zelensky have 'won' - at least in this first phase.
What's behind the US-Ukrainian minerals deal?
In economic terms the deal is senseless, energy commodities expert Mikhail Krutikhin writes in a Telegram post republished by Echo: “For many reasons, no one will seriously invest money in the extraction of all this selenium, praseodymium and lithium. Both Kyiv and Moscow have realised that they can do Trump a favour (expecting a favour in return) by signing this shrill score for trumpets and timpani.
Konvooi
‘Daar zit je dan, stramme pennenlikker met je machteloze woede.’ Dat is de diepgevoelde nutteloosheid waarmee Tommy Wieringa zichzelf geconfronteerd ziet wanneer in februari 2022 de Russische invasie in Oekraïne begint. Wanneer zijn goede vriend en collega-schrijver Jaap Scholten hem vraagt of hij wil meerijden met een konvooi terreinwagens vol medische hulpgoederen voor soldaten aan het front, kan hij zich eindelijk nuttig maken. Aan het front tekent hij verhalen op van wanhoop en heldenmoed.
Nirwana
'Allesverwoestend laait het vuur op uit Tommy Wieringa's verpletterende roman Nirwana.' De Morgen ‘Met Nirwana toont Wieringa eens te meer zijn verbluffende meesterschap.’ HP/De Tijd De geschiedenis van een grootvader bepaalt het heden van een kleinzoon. Samen vertellen ze het verhaal van een eeuw waarin het wereldvuur oplaaide als nooit tevoren. Gevierd kunstenaar Hugo Adema stamt uit een roemruchte familie die al decennia haar stempel op de moderne tijd drukt.
Naar Oekraïne, in een regen van diesel
De raketten vliegen westwaarts en zijn nu ter hoogte van Kyiv. Ze zijn als het weer, nu regent het eens hier, dan weer daar. Vorige week was het nog raak in deze stad, Lviv – tien mensen werden in hun slaap gedood. Daarbij kwam ook een 93-jarige vrouw om het leven die de Tweede Wereldoorlog had overleefd, maar met wier portie geluk het nu gedaan was.
Boek | Thuis - Tommy Wieringa, Matthijs van Boxsel, ...
In deze bloemlezing nemen dertien bijzondere Nederlandse en Vlaamse schrijvers het gevoel van verbondenheid en thuis te zijn eens kritisch onder de loep. In een rijke verzameling persoonlijke verhalen, gedichten, sonnetten en essays, speciaal voor deze bundel geschreven, slagen zij er samen in de vele tegenstrijdigheden van 'thuis' weer te geven.
‘Diep in de bossen houdt het denken vanzelf op en dan ben je gewoon aanwezig’
Zijn atelier is de kamer van een kind dat alles bewaart wat het buiten verzamelt. Schraagtafels vol onnavolgbaar gesorteerde takjes en blaadjes. Expressief gevormde stenen op een sokkel en zes bleke, ovale rivierstenen in een doosje, als eieren. Een paardenschedel en parelmoeren schelpen. Hier een blad vol groeipunten van de lariks, daar maretakken, grillig kernhout en repen bast. Unica en verzamelingen, dingen die niet wisten dat ze bij elkaar hoorden tot hij het verband ertussen zag.
Groot verlangen verder te leven
Een nieuw jaar betreden is als het passeren van een landsgrens: de bomen, de velden en het gras zijn hetzelfde, toch ben je een nieuwe wereld binnengegaan. Verwachtingsvol, er kan iets gebeuren, een avontuur dat goed afloopt. We nemen ons dingen voor. Slechte gewoontes afzweren, een paar doelen verwezenlijken. Een boek voltooien, een tuin maken. Nooit meer Bic-pennen in mijn broekzak stoppen (ze lekken). Niet doodgaan, ook. Nog niet. Het is stil en nevelig, de eerste ochtend van het nieuwe jaar.
Een goede dag
Het begon met de uitslag van de Amerikaanse presidentsverkiezingen, die een zacht aanzwellend optimisme met zich meebrachten. Iets leek, ten minste voor even, ten goede gekeerd. Een tweede termijn onder de knoet van Trump had hoe dan ook desastreus uitgepakt voor klimaat, natuur en milieu, voor rechtspraak en pers, voor wetenschap en feiten, voor democratie en internationale samenwerking – voor wat al niet.
Laat ons Biden
Dagenlang keken we naar hetzelfde nieuws – de startpagina’s van de nieuwssites leken stijf bevroren. Ze brachten het nieuws van gisteren, het nieuws van eergisteren, vandaag bestond niet, morgen zou nooit komen. Langzaam doofde de opwinding en ververste je met doffe berusting nog maar eens de pagina zonder hoop op een uitkomst. Sommige mededelingen kregen vanzelf iets grappigs: de NOS hield hardnekkig vast aan de kop De race naar het Witte Huis boven het liveblog. Een race tussen schildpadden, ja.
‘Dat hoor je nergens’
’s Nachts is de mist dicht rond het huis gekropen; sfeer van sneeuw en stilte. Buiten het grijs is er niets, geen beeld en geen geluid; sfeer van stilstand ook. In een vochtig-grijze koepel fiets ik met de kinderen naar school. Halverwege de dijk kleurt de mist opeens eigeel – daarachter ergens is een zon die opkomt. Maar op de terugweg heeft die het alweer opgegeven en is alles weer grijs als tevoren.
Vuilbekken
Dat onze samenleving kan bestaan, schrijft Emil Cioran lucide als altijd, komt omdat we onze moordzucht naar ons denken hebben overgeheveld. Gemakkelijk was dat niet. Dat we onze moorddadige impulsen hebben weten te transformeren tot taal, is een van de indrukwekkendste resultaten van het beschavingsproces. Het moet na rechtop lopen de grootste krachtsinspanning van de menselijke evolutie zijn geweest.
Iedere waterdruppel is een slagveld
Ons eigen stabiele genie liet op een partijbijeenkomst maandag een filmpje zien waarin zijn langetermijnplannen voor Nederland werden verbeeld. De enige persoon van kleur daarin was een voetbalster van het nationale elftal, voor het overige was de Nederlander stroblond en roomboterblank. Stond de ene Nederlander op een zeilschip, de andere sorteerde bloemen of fietste door de polder. Iedereen lachte. Met het nationale humeur was niks mis.
Stardom in the spotlight with Anne Enright
Irish Booker winner, Anne Enright, on her latest novel Actress, which is about the theatre and mother-daughter bonds. Australian authors Patrick Allington and Robbie Arnott reflect on writing their second novels which are both, coincidentally, dystopian genre benders. Dutch author Tommy Wieringa has made a career of writing about small villages and in his latest novel, The Blessed Rita, the town is populated by a collection of lost and lonely men.
In de rede gevallen
Politiek verslaggever Xander van der Wulp vroeg zich vorige week af waarom Thierry Baudet zo’n hekel aan de publieke omroep heeft. Een paar dagen later liep het stabiele genie weg bij het radioprogramma Met het Oog op Morgen. Hij kreeg vragen die hem niet bevielen. De presentatrice wilde zijn gedachten horen over de antiracismedemonstraties, Baudet wilde promotie maken voor het campagnekrantje waarvan hij er een miljoen heeft laten drukken.
The Perfect World of Miwako Sumida
X Open menu Scribe UK Scribe AUS Scribe US Catalogue Search Home Books & Authors Books The Perfect World of Miwako Sumida a novel of modern Japan Clarissa Goenawan ‘Vivid and intriguing — an elegantly cryptic, poetically plotted Murakami-esque whydunit.’ Sharlene Teo, award–winning author of Ponti A bewitching novel set in contemporary Japan about the mysterious suicide of a young woman. Miwako Sumida is dead. Now those closest to her try to piece together the fragments of her life.
Klokken van hoop
Woensdagavond kwart voor zeven besteeg de klokkenluider de trappen van de Amsterdamse Oude Kerk om de klokken van hoop te luiden. Op ooghoogte met zijn suède schoenen volgde ik naar boven. De stad, door het virus van haar zonden beroofd, bleef in de diepte achter. Op de luidzolder hingen vier klokkentouwen, de klokken heetten Hoop, Geloof, Liefde en Vrijheid. De toren en de luidklokken werden gedragen door zware eiken balken, al eeuwenlang krasten werklui hun hartstochten in het hout.
Veertien eieren
Tijd en omstandigheden hebben huisgehouden in de toom kippen die eens het erf bevolkte. Hun ongeluk begon met de komst van een haan uit Lelystad, waar ik hem ophaalde in ruil voor een reep chocolade. Met drie tegelijk sloegen de hennen aan het broeden, in wat een wedren en een geduldsoefening tegelijk was, en na enkele weken bevrijdden zich een stuk of wat natte kuikens uit hun bloederige schaal. Maar hun tijd op aarde was kort.
Virus en industrie
Op een van de bovenste verdiepingen van het Erasmus MC bezocht ik in 2013 moleculair viroloog Ron Fouchier. Ik was gekomen met maar één eenvoudige vraag: of hij me alles wilde vertellen over virussen. Fouchier was destijds in een grimmige strijd verwikkeld met de Nederlandse en Amerikaanse overheid. Hij had in zijn laboratorium aan het vogelgriepvirus H5N1 gesleuteld tot het met een paar mutaties kon overspringen op de mens.
Nieuwe woorden voor een nieuwe tijd
In het Vlaamse tijdschrift Knack vorige week een gesprek met de Duitse migratie-expert Gerald Knaus, die aan de wieg stond van de Turkije-deal. Een van de vragen luidt: „Wordt het huidige systeem niet misbruikt? Sommige advocaten rekken de procedure zo lang mogelijk, zodat overheden op den duur gedwongen zijn om te regulariseren.” En een eindje verderop in het gesprek: „Creëer je zo geen lucratieve business voor asieladvocaten?” Langer dan over de antwoorden dacht ik over deze vragen na.
THESE ARE THE NAMES
Narrator Arthur Morey's storytelling skills are on full display in this bittersweet story. Dutch novelist Tommy Wieringa weaves the plight of a group of refugees set adrift on the Russian steppes with the story of Police Commissioner Pontus Beg. Beg is himself a lost soul who in midlife discovers that his mother was Jewish, which causes him to reconsider his beliefs. The lives of the starving wayfarers and the commissioner intersect after they're arrested and come under his care.
Te land, ter zee
Twaalf uur deed de trein over de duizend kilometer tussen Amsterdam en Edinburgh. Al die tijd was het onzeker of ik op tijd zou zijn voor het optreden op het Edinburgh Book Festival om zeven uur ’s avonds. Het laatste stuk tussen Londen en Edinburgh was het traject van de legendarische Flying Scotsman, die er in 1938 zeven uur en twintig minuten over deed om de afstand tussen beide hoofdsteden te overbruggen.
Totalordnung
De nachtboot uit Tallinn arriveert om tien uur ’s morgens in Stockholm. Niets heeft me voorbereid op de koele schittering van deze stad. De volmaakt onderhouden gebouwen en mensen. Geen stoeptegel ligt los, iedereen is even mooi. Een stad voor mantelpakjes van Filippa K, hagelwitte sneakers en pantalons tot juist boven de enkel. Iedereen is onderweg naar iets nuttigs, als de strevende figuurtjes op een artist impression van een nieuw winkelcentrum; gelanterfant wordt er nergens.
‘The Death of Murat Idrissi’ by Tommy Wieringa
Fiction – hardcover; Scribe; 102 pages; 2019. Translated from the Dutch by Sam Garrett. This is the kind of slim book that you think won’t take very long to read, but I found Tommy Wieringa’s short, sharp novella, The Death of Murat Idrissi, so shocking in places I could only read it in intermittent bursts. I’ve been mentally processing it ever since.
Hij kan er niets aan doen
In 1957 beschreef Marga Minco in het autobiografische verhaal Het adres hoe een verweesde Joodse dochter na de oorlog vergeefs probeert de bezittingen van haar vermoorde ouders terug te krijgen. De familie die de spullen in bewaring nam is echter niet van zins ze terug te geven. „Ben je teruggekomen? Ik dacht dat er niemand teruggekomen was”, zegt de vrouw des huizes in de deuropening. „Alleen ik”, zegt de dochter – een wereld aan gruwelijkheden in een dialoogje van drie zinnen.
Gevoelens zijn geen feiten
Nieuwe gebeurtenissen hebben het vertrek van Zihni Özdil bij GroenLinks alweer grotendeels aan het zicht onttrokken – Shell en Philips die belasting mijden, Selçuk Öztürk die in de Kamer tekenen van mentale ontbinding vertoont –, maar de gedachten bleven hangen aan iets dat Jesse Klaver schreef bij Özdils vertrek. Collega’s van Özdil zouden zich niet ‘veilig’ hebben gevoeld in zijn nabijheid.
Wezens van één dag
Schiphol, gate H. De H is van ‘Hel’; hier vertrekken de prijsvechters – in de wachtruimte zijn geen stoelen, Michael O’Leary van Ryanair laat je gerust een uurtje staan voordat je het toestel naar Dublin in mag.
Show More
loading
Actions
Is this you?
As a journalist, you can create a free Muck Rack account to customize your profile, list your contact preferences, and upload a portfolio of your best work.Get in touch with Tommy
Contact Tommy, search articles and posts on X, monitor coverage, and track replies from one place.
Learn more about Muck Rack