Jamilah Sherally

Jamilah Sherally, arts internationale gezondheidszorg, worstelt met het fenomeen congres, ‘een merkwaardige mix van inspiratie en uitputting, van inhoud en ijdelheid’. Maar over e-posters is ze duidelijk: die zijn evil. Over schouders heen en onder oksels door probeer ik een glimp van mijn collega op te vangen. Bestek rinkelt, geroezemoes zwelt aan, een telefoon trilt hardnekkig. Naast me fluistert een groepje precies luid genoeg om me af te leiden. Iemand wurmt zich langs me richting toiletten.

1 Introduction Refugee and asylum-seeking women (henceforth referred to as refugee women) face disproportionately poor sexual and reproductive health (SRH) outcomes compared to host populations, including higher rates of pregnancy complications [1, 2], maternal mortality [3], sexually transmitted infections (STIs) [3, 4], and exposure to gender-based violence (GBV) [5, 6]. Throughout displacement, access to SRH services is often fragmented, de-prioritised, or unavailable [7-9].

In een tijd van morele ontwrichting voelt en ziet Jamilah Sherally, arts internationale gezondheid, de onderstroom van verzet groeien. “Zorg zou nooit strafbaar mogen zijn. Maar als het zover komt, is verzet geen luxe, maar een plicht. Die plicht wordt al gedragen.” Zorg wacht niet op toestemming. Ze ontstaat waar systemen vastlopen: aan een balie, in een wachtkamer, bij een bed dat er eigenlijk niet is. Nu wordt voorgesteld die zorg strafbaar te maken.