Steef De Bruijn

Deze week lanceerde Stichting Ideële Reclame (SIRE), een nieuwe publiekscampagne: ”Een praatje maakt je dag”. Veel mensen, vooral jongeren, vinden het spannend om spontaan een praatje aan te knopen met iemand bij de bushalte, in de wachtkamer of voor de kassa. Die ander zit op zijn telefoon en bedekt zijn oren met grote doppen – dus waarom zou je ook moeite doen? Vreemd, zegt SIRE, want veruit de meesten mensen hebben juist wél behoefte aan een gesprek.

Die ene avond, voor Bevrijdingsdag, voelt elk jaar weer als een steentje in je schoen. We glijden van Koningsdag via de meivakantie naar de viering van de bevrijding, maar tussendoor herdenken we de doden. Is het niet beter om feestvreugde in te wisselen voor rouwdagen? Of koning Salomo van feesten hield, weten we niet. Dat hij bij de maaltijden in zijn paleis niets tekortkwam, weten we wél.

Azc – weg ermee. Asielzoekers horen hier niet. Stuur in elk geval de moslims terug. Ons land heeft toch joods-christelijke wortels? Nederland is een christelijk land. Althans, wás een christelijk land, maar de wortels daarvan zijn overal zichtbaar. Al wekenlang eten we paaseitjes en chocoladehazen. Anderen hebben in de veertigdagentijd gevast door gebak te laten staan of Netflix uit te zetten. Billboards beloven ons Pasen voor een Lidl-prijsje.