Os dous precisamos un café. Non polo gusto de sostelo entre as mans mentres falamos, porque ao sol a temperatura é do máis agradable. Necesitamos un ‘café de palabras’, como lle demos en chamar, un no que flúan esas que os dous temos pendentes de deixar escapar. Logo dun pequeno paseo, Xosé prefire que sentemos nun banco da alameda.