Jón Gunnarsson

Ég var nýkominn í sumarfrí og sat úti á pallinum í góða veðrinu með kaffibolla og dagblað. Í kringum mig börn að leik með tilheyrandi hlátrasköllum. Það var notaleg stund þar sem ég hafði loksins tíma til að slaka á. Stuttu síðar greip ég ósjálfrátt símann og fór að fletta fréttum og samfélagsmiðlum, kíkti líka á póstinn. Tíminn leið allt í einu mjög hratt og þegar ég leit upp tók ég eftir því að þögn ríkti allt um kring, börnin höfðu líka gripið í símana sína.

Sjálfbærni er lykillinn að sterkari framtíð Umræða um sjálfbærni á það til að rata á ákveðnar villigötur. Fyrir marga hefur hugtakið orðið samheiti yfir auknar reglugerðir og nýjar kvaðir sem virðast fyrst og fremst fela í sér kostnað og flækjustig án þess að fólk sjái augljósan ávinning fyrir sig sjálft eða sinn rekstur. Sú gagnrýni er ekki alltaf úr lausu lofti gripin enda geta illa útfærðar reglur skapað óþarfa flækjustig.

Undanfarnir dagar og vikur hafa enn og aftur minnt okkur á hversu viðkvæm hagkerfi heimsins eru fyrir sveiflum á orkumörkuðum. Verðhækkanir á olíu, gasi og kolum vegna alþjóðlegra átaka hafa sent höggbylgjur í gegnum efnahagslíf þjóða um allan heim. Fyrir Ísland, sem hefur verið brautryðjandi í nýtingu endurnýjanlegrar orku, undirstrikar þetta bæði framsýni fyrri kynslóða í uppbyggingu orkuinnviða og minnir á þá áskorun sem enn blasir við. Frá innrás Bandaríkjanna í Íran þann 28.