Manuel Suárez Suárez

Na historia da emigración galega atopamos unha páxina moi especial onde se recollen os éxitos dos que apousaron na BANDA ORIENTAL. Desde moi cedo nas terras liberadas polo egrexio Artigas houbo achegas de sangue galego que empurraban polo progreso nun afastado espazo da “costa verdecente” de Galicia. O emigrante Farruco da parroquia de Santa María de Paraños [O Covelo] foi quen aconsellou ao heroe nacional para ingresar en 1797 no “Cuerpo Veterano de Blandengues de La Frontera de Montevideo”.

A MIÑA NAI, galega e uruguaia, por cuxa decisión coñecín, vivín e amei o URUGUAI, antes de despois de me facer cidadán, antes e despois de descubrir GALICIA A devandita dedicatoria é moi emotiva e permite entender, se lemos con devagar, que a materia vital de Monterroso Devesa é a aliaxe sentimental entre o seu lugar de nacemento na Coruña e aqueles afastados pagos tacuaremboenses. O seu traballo de investigación ten dobre valor pois é de interese para os galegos e tamén para os uruguaios.

A finais do ano pasado, en Montevideo, o meu vello amigo Xosé Monterroso Devesa publica (pagando do seu peto) Tres mil nomes galegos do Uruguai que sumado aos dous anteriores de 2009 e 2011(Mil e pico de nomes galegos do Uruguai)  son unha triloxía que merece a maior atención porque estamos diante dun rigoroso labor de investigación sobre a emigración galega na República Oriental do Uruguai.